اینطور، لکن وقتى خوى زمینخوارى و باغدارى و کاخ نشینى در بین مردم باشد، این اسباب این مى‌شود که انحطاط اخلاقى پیدا بشود. اکثر این خوى‌هاى فاسد از طبقه مرفه به مردم دیگر صادر شده است و شما امروز در جامعه خودتان وقتى ملاحظه بکنید، در جامعه اهل علم - عرض مى‌کنم - که مدرسه‌نشین‌ها، اینها که زحمت مى‌کشند و کار براى این جمهورى اسلامى مى‌کنند، اینها همین کوخ‌نشین‌هایند. حجره‌هاى مدرسه را بروند ببینند که چى است وضعش و فعالیت‌شان چیست، منزل علماى اسلام را بروند ببینند چى است وضعش و کارشان چى است، منزل مدرسین جامعه‌هاى ما را بروند ملاحظه کنند ببینند که منازلشان چى هست و کارشان چى است. و ما بحمدالله امروز همه دست اندرکارهایمان کاخ‌نشین نیستند، دولت ما یک دولت کاخ‌نشین نیست. آن روزى که دولت ما توجه به کاخ پیدا کرد، آن روز است که باید ما فاتحه دولت و ملت را بخوانیم. آن روزى که رئیس جمهور ما خداى نخواسته از آن خوى کوخ‌نشینى بیرون برود و به کاخ نشینى توجه بکند، آن روز است که انحطاط براى خود و براى کسانى که با او تماس دارند پیدا مى‌شود. آن روزى که مجلسیان خوى کاخ‌نشینى پیدا کنند خداى نخواسته و از این خوى ارزنده کوخ نشینى بیرون بروند، آن روز است که ما براى این کشور باید فاتحه بخوانیم. ما در طول مشروطیت از این کاخ‌نشین‌ها خیلى صدمه خوردیم، مجلس‌هاى ما مملو از کاخ‌نشین بود و در بینشان معدودى بودند که از آن کوخ‌نشین‌ها بودند و همین معدودى که از کوخ‌نشین‌ها بودند از خیلى از انحرافات جلو مى‌گرفتند و سعى مى‌کردند براى جلوگیرى. آن روزى که توجه اهل علم به دنیا شد و توجه به این شد که خانه داشته باشند چطور و زرق و برق دنیا خداى نخواسته در آنها تأثیر بکند، آن روز است که باید ما فاتحه اسلام را بخوانیم.

مادامى که این ملت، این حالى که الان دارند که توجه به معنویات تا یک حدودى و این جوان‌هاى ما توجه به معنویات دارند و این تحول عظیم پیدا شده است در آنها که شهادت را با جان و دل مى‌خرند، مادامى که این محفوظ است، این جمهورى اسلامى محفوظ است و هیچ کس نمى‌تواند به او تعدى کند. آن روزى که زرق و برق دنیا پیدا بشود و شیطان در بین ما را پیدا کند و راهنماى ما شیطان باشد، آن روز است که ابرقدرت‌ها مى‌توانند در ما تأثیر کنند و کشور ما را به تباهى بکشند. همیشه این کشور به واسطه این کاخ‌نشین‌ها تباهى داشته است. این سلاطین جور که همه کاخ‌نشین تقریباً بودند، اینها به فکر مردم نمى‌توانستند باشند، احساس نمى‌توانستند بکنند فقر یعنى چه، احساس نمى‌توانستند بکنند بى‌خانمان یعنى چه، اینها اصلاً احساس این را نمى‌توانستند بکنند. وقتى که کسى احساس نکند که فقر معنایش چى است، گرسنگى معنایش چى است، این نمى‌تواند به فکر گشنه‌ها و به فکر مستمندان باشد. لکن آنهایى که در بین همین جامعه بزرگ شده‌اند و احساس کردند فقر چى است، دیدند، چشیدند فقر را، احساس مى‌کردند، ملموس‌شان بوده است که فقر یعنى چه، اینها مى‌توانند به حال فقرا برسند. کوشش کنیم که این وضعیت در همه ما محفوظ باشد، در مجلس ما، در ارگان‌هاى دولتى ما، در مجاهدین ما، در ارتش ما، در قواى مسلحه، در قواى قضائیه باید این معنویت محفوظ بماند، توجه به خدا محفوظ بماند. توجه به خداست که یک نفر را از این صحراى گرم