مى‌دیدى، روزنامه‌هایى بود که همه برخلاف مصالح خود کشور ما و چون اسلام را مى‌دیدند که اگر باشد نمى‌شود که این اسلام را جلویش را گرفت، برخلاف اسلام بودند. در زمان رضاخان، خوب شد که شما آنوقت نبودید، خون دلى خوردند اشخاصى که در آنجا بودند، در آنوقت بودند. آقا، در روزنامه یا در مجله‌اى که آنوقت منتشر شد به صراحت به رسول اکرم (ص) جسارت کرد، یک نفر جواب نداد. به صراحت، شعراى آنوقت، نویسنده‌هاى آنوقت، روشنفکران آنوقت، همه اینها دست به هم داده بودند که اسلام را بکوبند. البته استثناء داشت، اما آنها در اقلیت بودند، نمى‌توانستند چیزى بگویند. مجلات آن روز، خدا مى‌داند که آن مجلات با این جوان‌ها چه کرده است. سینماهاى آن روز، تئاترهاى آن روز، هنرهاى آن روز، اینها همه دست به هم داده بودند که اسلام را از اینجا بیرون کنند و امریکا را وارد کنند. خدا به ما تفضل کرد، ترحم کرد و این تحول حاصل شد و تا این مطلب هست، این تحول هست و باقى هست، شما از هیچ چیز نترسید. کسى که از خدا مى‌ترسد از کس دیگرى نباید بترسد. بین شما و آنها، همین بود که شما براى خدا، فى سبیل الله دارید جهاد مى‌کنید. آنوقت، اصل صحبت از خدائى در کار نبود اعلیحضرت فرمودند، چه فرمان یزدان چه فرمان شاه این منطق اینها بود. اینکه روحانیون فریاد مى‌زنند به اینکه اسلام را باید تقویت کرد در یک کشورى، باید ایمان مردم را تقویت کرد، اینها براى همین است که دیدند که کجاهائى که ایمان هست، جاهائى که ایمان هست چى هست و جاهائى که ایمان نیست چى هست. حالا شما خودتان لمس کردید این را. همین جوان‌هائى که الان هستند، نظیر آنها سابق هم بودند. سابق اینطور نبود که ما جوان نداشته باشیم. به همین مقدار یک خرده کمتر البته، چون جمعیت زیاد شده، جوان آنوقت بود و همین مقدار اشخاص بودند، مردم بودند، جمعیت همین طور بود، اما چى بود؟ خیابانش را وقتى مى‌گشتیم همه فساد، این فرهنگ اجنبى است. در خیابان‌ها کسى وارد مى‌شد مى‌دید سر تا ته خیابان‌ها یا مشروب فروشى است یا بساط زدن و چه کردن است، یا زن‌هاى لخت در بین مردم راه افتادن است. بازارش را مى‌دیدى همین بود، همین مسائل بود. توى مدارسش مى‌رفتى، توى مدارس دانشگاهى - و چیزیش - همین مسایل بود. در دیوارهاى دانشگاه بدگویى بود به اسلام و به قرآن کریم. حتى بعد از انقلاب، آنوقتى که دانشگاه در قبضه منافقین و امثال منافقین بود، در دیوار دانشگاه به اسلام جسارت مى‌کردند. وقتى که ما دست‌مان را دراز کردیم که هر چه آمریکا مى‌دهد بخوریم و هر چه هم خط مى‌دهد عمل بکنیم و خودمان گوش و چشمها را ببندیم نبینیم، وقتى اینطور مى‌شود، آن حال مى‌شود که دیدیم و دیدید.

آن چیزى که ملت‌ها را مى‌سازد فرهنگ صحیح است

و این خداست که ما را از این لجنزار و از این چاه هلاکت بیرون آورد و به مقام انسانیت شماها را رساند. مقامى که براى خدا، براى پیشبرد اهداف اسلام شما جنگ مى‌کنید. نظیر مجاهدین این زمان، نظیر این جوان‌هاى این زمان، از اول تاریخ تا حالا نبوده است. اگر آنها بوده‌اند، اما کم بودند. زمان رسول الله صلى‌الله علیه و آله و سلم تا مى‌آمد به زمان ائمه ما علیهم السلام، آن زمان رشد اسلام