صحیفه نور
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص

صحیفه نور - خمینی، روح الله - الصفحة ٢٢٠

کار و در حوزه‌ها هم مدرس مثلاً نیستند، مشغول کارهاى تدریسى و امور اینطورى نیستند اینها، خوب اشخاص زیادى هستند که مى‌توانند بروند، از حوزه اصفهان مى‌تواند یک عده کثیرى را، از مشهد مى‌شود، از تبریز مى‌شود، از اینجاها مى‌شود، از حتى دهات هم ما داریم افرادى را، که این کارى است که باید انجام بگیرد. ما هى بنشینیم که کى براى ما انجام بدهد، کى قوه قضائیه را اداره کند، غیر از حوزه‌هاى علمیه، کى قدرت این مطلب را دارد؟ البته، هم باید به فکر آتیه باشند و درست کردن یک قاضى‌هاى صالح بزرگ و هم الان ما گرفتار هستیم و بخواهد معطل بماند قضا، بخواهد معطل بماند اصلش رسیدگى به گرفتارى‌هاى مردم، امروز با اجازه فقها، خوب، یک عده‌اى باید متصدى این امر بشوند که مى‌دانند به طور فرض کنید تقلیدى هم حتى کار را انجام بدهند و این یک تکلیفى است از براى همه ما. و یکى هم خود قوه قضائیه، قوه قضائیه باید توجه بکند که سر و کارش با جان و مال مردم است، نوامیس مردم، سر و کار این با آنهاست و باید افراد صالح در آنجا باشند، سالم باشند و توجه بکنند که خطاى قاضى بزرگ است، عمدش مصیبت بار است، خطایش هم بزرگ است، باید خیلى در این معنا توجه کنند و آن چیزى که من عرض کردم در آن اعلامیه‌اى که دادم، راجع به این اعلامیه ٨ ماده‌اى ، البته دنبال کردند، تعقیب کردند لکن تعقیب بیشتر لازم است، باید با قدرت و قوه دنبال این بروند که نابسامانى‌هاى این کشور رفع بشود.

ما از شکر خدا نباید غافل باشیم

حالا اگر یک کلمه من وقتى مى‌گویم باید بشود، الان، شب وقتى که باز مى‌کنیم رادیو فلان و فلان را، مى‌گوید که معلوم مى‌شود اصلش در ایران به هم خورده همه اوضاع، براى اینکه فلانى گفته است که باید چه بشود. اگر در قرآن گفت که مردم تقوا داشته باشید، معلوم مى‌شود در اسلام اصلاً تقوا نیست؟! قرآن گفته تقوا پیدا کنید. خوب، ارشاد مردم ولو اینکه خوب باشند، یک امر راجح است. خداى تبارک و تعالى پیغمبر را نصیحت مى‌کند، امر به تقوا مى‌کند، حالا اگر رادیوى فلان بگوید که خوب، خدا به پیغمبر گفته است که یا ایها النبى اتق الله پس معلوم مى‌شود تقوا نداشته؟! نخیر.

- اینها - من الان یکى از نعمت‌هاى بزرگى که مى‌خواستم عرض بکنم این وضعى است که ما الان در ایران داریم، ما نمى‌توانیم از عهده این شکر بربیاییم که ما در همه بلاد الان، هم ائمه جمعه‌مان، هم مردم، همه توجه دارند به اسلام، هم همه ائمه جماعات، زن و مرد، مردم توجه دارند. شما این نماز جمعه‌هایى که در ایران، سرتاسر ایران بپا مى‌شود ملاحظه مى‌کنید که در حال سر ما با آن وضع سرما، در رطوبت، در یخبندى وارد مى‌شوند، در آن گرماى تابستان هم در بلاد گرم وارد مى‌شوند، در این بلاد جنگزده مثل آبادان که هر روز مورد تجاوز جنایتکاران است باز هم نماز جمعه بپا مى‌شود و مردم در نماز جمعه حاضر مى‌شوند. این چى است؟ این چه چیزى است که براى ما حاصل شده؟ این را کى کرده غیر از خداى تبارک و تعالى؟ این نعمت‌هایى است که خدا به ما داده.

ما بحمدالله الان یک مجلسى داریم، که انشاءالله بهتر خواهد شد، لکن مجلسى داریم که