دنبال کنید که برسد به همه جا، درست برسد. دنبال کنید که دنیا بفهمد شما چه کردید و تبلیغات زیاد خارجى‌ها را خنثى کنید. الان سرتاسر، سرتاسر دنیا تبلیغ بر ضد شما مى‌کنند، الا کمى، کمى هست ملت‌ها با شمایند. هر کس نداى شما را شنیده فهمیده شما چه مى‌گوئید، با شماست. آنها هم که ندایتان را فهمیدند و فهمیدند هم چه مى‌گوئید، لکن این را مخالف با سلطنت خودشان مى‌دانند، مخالف با رئیس جمهور خودشان مى‌دانند، مخالف با منافع خودشان مى‌دانند، آنها هم با شما دشمنند. ملت‌هاى ضعیف هر که حرف شما را شنیده، با شما موافق است. اینهائى که در خارج رفته‌اند ، هر جا رفته‌اند اینها وقتى که مى‌آیند مى‌گویند ملت‌ها همه عاشق ایرانند، ایران راخواهند، چشم امید به ایران بسته‌اند . استقامت کند ملت ما، استقامت کند دانشگاه ما، استقامت کند حوزه‌هاى علمى قدیمى ما، استقامت کنند ارتش و همه چیز ما، ملت ما، که استقامت اسباب این مى‌شود که ادامه پیدا کند این نهضت و انقلاب و به همه جا سرایت کند. جمله فاستقم کما امرت در دو جاى قرآن هست یک جا در سوره شورى یک جا هم در سوره هود، لکن پیغمبر اکرم (ص) مى‌فرماید که نقل مى‌کنند که فرموده است شیبتنى سوره هود لمکان . این آیه، چرا سوره هود را گفت؟ براى اینکه سوره هود یک ذیلى دارد و آن این است که فاستقم کما امرت و من تاب معک استقامت، خواسته است که ملت‌ها مستقیم باشند. کسانى که به پیغمبر گرایش پیدا کردند و رسیدند به اینکه پیغمبر، پیغمبر اسلام است و ایمان به او آوردند، اینها هم باید مستقیم باشند. پیغمبر براى این ذیل مى‌فرماید که شیبتنى سوره هود والا استقامت خودش را، خوف نداشت از اینکه خودش استقامت داشته باشد. داشت، خودش مى‌دانست دارد، اما مى‌ترسید که ما استقامت نداشته باشیم. اگر ببینید که در بین توده‌هاى مردم، در بین اشخاص، دلسردى براى این نهضت پیدا مى‌شود، بدانید استقامت توى کار نیست یا دارد مى‌رود از دست. کارى بکنید که این توده‌هاى مردم استقامت داشته باشند در این نهضتى که کرده‌اند . این نهضت یک امر الهى است و خدا فرموده است فاستقم کما امرت و من تاب معک همانطورى که پغمبر اکرم از هیچ آمد و فتح کرد و نورش همه جا را گرفت، شما ملت هم بعد از آن رژیم فاسد، از هیچ شروع کردید، یعنى هر چه بود خرابى بود و شما شروع کردید براى درست کردن آن. اما رفیق نیمه راه نباشید، اینطور نباشد که ما تا اینجا رفته‌ایم حالا از اینجا دیگر برویم سراغ کارهاى دیگرمان. در رأس امور این است که ما این امر الهى را که فاستقم کما امرت و من تاب معک این امر الهى را ما اجرا کنیم. ما در این انقلابى که، یعنى ملت ما در این انقلابى که کرده است، تا حالا استقامت کرده است و بحمدالله تا حالا پیروز شده است. شما پیروزید در دنیا، شما مطرح شده‌اید در دنیا. در همه گوشه‌هاى دنیا، دولت‌هاى دنیا از شما یک نحو هراسى دارند که مبادا یک وقت ملت هایشان مثل شما بشود. شما تا حالا پیروزید، استقامت کنید تا پیروزى نهائى به دست‌تان بیاید، خودتان را بسازید و جوان‌هاى خودتان را بسازید و کودکان خودتان را بسازید. از توى دامن مادرها تا دانشگاه‌ها و هر جا به بعد، اینها را بسازید که اگر ساخته شدند و ایمان در آنها تقویت شد، مستقیم خواهند بود، اعوجاج پیدا نمى‌کنند، نه در راه اعوجاج