مرده‌شور هستند و سر و کار دارند با مرده ها، از باب اینکه تکرار شده است این مطلب پیش‌شان به قلبشان رسیده است و آنها خوفى ندارند. در مسائل اسلامى هم و مسائل عقلى هم همین طور هست. چه مسائلى عقلى هست که با برهان، با برهان قوى ثابت است لکن در انسان تأثیر نکرده است، براى اینکه نتیجه برهان به عقل رسیده است لکن به قلب وارد نشده است، ایمان به آن نیست، عقل او را ادراک کرده است لکن قلب ایمان به او نیاورده است. و چه بسا مسائل عرفانى که در قرآن و این مناجات‌هاى ائمه اطهار سلام الله علیهم و همین مناجات شعبانیه مسائل عرفانى هست که اشخاص، فلاسفه، عرفا تا حدودى ممکن است ادراک کنند، بفهمند عناوین را، لکن آن ذوق عرفانى چون حاصل نشده است نمى‌توانند وجدان کنند. آیه شریفه در قرآن ثم دنا فتدلى فکان قاب قوسین اوادنى خوب، مفسرین، فلاسفه در این باب صحبت‌ها کردند لکن آن ذوق عرفانى کم شده است. الهى هب لى کمال الانقطاع الیک و انر ابصار قلوبنا بضیاء نظرها الیک حتى تخرق ابصار القلوب حجب النور فتصل الى معدن العظمه و تصیر ارواحنا معلقه بعز قدسک الهى واجعلنى ممن نادیته فاجابک و ناجیته فصعق لجلالک اینها عناوین‌شان را خیال مى‌کند انسان، خوب، ما هم مى‌دانیم. نه عارف و نه فیلسوف و نه دانشمندتوانند ذوب کنند چى هست مساله. مسأله فصعق لجلالک که مبداش قرآن است فخر موسى صعقا مسأله‌اى است که انسان گمان مى‌کند که خوب افتادغش کرد صعق یعنى غش کرد، اما این غش چى بوده است، غش حضرت موس چى بوده است، این مسأله‌اى نیست که غیر موسى بفهمد. یا دنافتدلى را، این مسأله‌اى نیست که غیر آن کسى که دنو پیدا کرده است بتواند فهم کند، ادراک کند، ذوب کند. یا همین جملاتى که در این مناجات بزرگ است و بعض جملات دیگرى که در آن هست مسائلى است که به حسب ظاهر سهل است و واقعاً ممتنع است. ریاضات بسیار مى‌خواهد تا انسان بتواند بفهمد که ناجیته (با فتح تا) نه ناجیته (با ضم تا)، ناجیته این چى است؟ خدا با آدم مناجات مى‌کند، چى است مناجات؟ چه خواسته‌اند ائمه؟ این از دعاهائى است که من غیر از این دعا ندیدم که همه ائمه روایت شده است همه‌ائمه این دعا را، این مناجات را مى‌خواندند، این دلیل بر بزرگى این مناجات است که همه ائمه این مناجات را مى‌خواندند. چى بوده است این؟ بین آنها و خداى تبارک و تعالى چه مسائلى بوده است؟ هب لى کمال الانقطاع الیک کمال انقطاع چى است؟ و بیدک لابید غیرک زیادتى و نقصى و نفعى و ضرى خوب آدم به حسب ظاهر مى‌گوید خوب، همه چیز با اوست، اما وجدان این مطلب که هیچ ضررى به ما نمى‌رسد الا به دست اوست، هیچ منفعتى نمى‌رسد الا به اوست، اوست ضار و نافع، اینها چیزهایى است که دست ماها از آن کوتاه است و دعا کنید که خداى تبارک و تعالى به ما توفیق بدهد که در این ماه شریف و ماه شریف رمضان از این مسائل هم یک حظى ولو یک جلوه کوچکى در دل‌ها و قلب‌هاى ما واقع بشود و لااقل مؤمن به این بشویم که قضیه صعق چه قضیه‌اى است. مؤمن به این بشویم که مناجات خدا با انسان چى هست. مناجات را مؤمن بشویم به آن، انکار نکنیم، نگوئیم اینها حرف‌هاى درویشى است. همه این مسائل در قرآن هست به نحو لطیف و در کتب ادعیه مبارکه ما که از ناحیه‌ء ائمه هدى وارد شده است همه این مسائل هست، نه به آن لطافت