با فرا رسیدن یوم الله، روز بیست و دوم بهمن سالروز شکست باطل و جنود ابلیسى به دست حق طلب جندالله، ماها و نویسندگان و گویندگان و سخنوران اگر بخواهیم ارزش عمل این شهیدان و جانبازان راه خدا را و فداکارى آنان و حجم پیامد این شهادت‌ها و جان نثارى‌ها را بشماریم، شاید ناچار باشیم به عجز خود اعتراف کنیم، تا چه رسد به مراتب معنوى و مسائل انسانى و الهى آن، که بى شک عاجز و وامانده مى‌باشیم، آنان که از اینگونه عشق به لقاءالله و شهادت و بارقه‌هاى باطنى و جلوه‌هاى روحى که از ثمراتشان اینگونه عشق است غافل هستند و تا آخر عمر چون من قلم شکسته اسیر گره‌هاى طبیعت و دام‌هاى شیطانى مى‌باشند، دستشان از قله‌ء بلند این تحولات معجزه آساى الهى کوتاه است، پس اولى آن است که به بعضى پیامدهاى ظاهرى مشهود بپردازیم - چه - که ارزیابى همه جانبه آن نیز میسور نیست. شما اگر به بررسى انقلاب و حالاتى که لازمه انقلاب یک ملت است بپردازید و با تعمق و بیطرفى و بى‌نظرى به آن نظر اندازید، خواهید دید که چه هرج و مرج و گسیختگى‌هایى در سراسر کشور انقلابى بوجود مى‌آید، که رسیدن به حداقل نظم و مهار نمودن آن سال‌هاى طولانى به درازا کشد و لااقل در مدتى طولانى با قحطى‌ها و مرض‌هاى پیگیر و درگیرى‌هاى در سطح کشور و چپاول‌ها و قتل و غارت‌ها و دزدى‌ها و فسادهاى اخلاقى و گرفتارى‌هاى بسیار دیگر دست به گریبان است و این در حالى است که انقلاب متکى به یک یا چند قدرت بزرگ باشد. ولى کشور ایران با بافتى که انقلاب اسلامى داشت که اسلام برنامه‌ء همگانى بود و انقلاب مردمى و مستقل بود، قبل از آنکه به پیروزى نهایى برسد با آنکه دولت رژیم سابق برقرار بود، با عده‌اى قلیل از افراد متعهد، شوراى انقلاب را تشکیل داد و همچنین دولت موقت انتقالى را و در مدت بسیار کوتاه چندین رفراندم و انتخابات انجام گرفت و نظام جمهورى برقرار شد و از قحطى هیچ خبرى نبود، مراکز فساد اخلاق و میخانه‌ها و عشرتکده‌ها و قمارخانه‌ها و امور غیر مشروع به سرعت برق برچیده شد و آنچه که گروهک ها، خصوصاً منافقین با چهره‌اى موافق، خود را وارد انقلاب نمودند و به جمع آورى و دزدى اسلحه و مهمات و اموال بى حساب مردم به صورتى ریاکارانه دست زدند و با همان سلاح‌ها خود را مقابل مردم قرار دادند، بوجود آوردند، در مدتى نه چندان زیاد در هم شکسته شد و کارهاى باقیمانده‌هاى آنان همان چیزى است که کشورهاى بزرگ و کوچک در حال آرامش دنیا با این