همه جا گدائى کردند و به آنها کمک شده است و ایران جز اتصال به خداى تبارک و تعالى به جاى دیگر اتصال ندارد، این خداى تبارک و تعالى است که این پیروزى‌ها را نصیب شما و نصیب ملت شما کرده است و الا یک قوائى که در سنگرهاى از پیش ساخته شده نشسته‌اند، سنگرهاى بسیار عظیم نشسته‌اند و به همه جور از قواى از مهمات مجهز هستند، از سلاح مجهز هستند، آنوقت یک عده از این طرف در بیابان‌ها راه بیفتند و آنها را از سنگرها بیرون کنند و سنگرها را خالى کنند و از آنها آنقدر اسیر بگیرند که شما مى‌دانید. یک مسأله‌اى نیست که ما یک امر عادى حساب بکنیم و پاى خودمان حساب کنیم. این مسأله مافوق طبیعت است. این مسأله روى عنایاتى است که خدا به شما کرده است و دارد. و براى ما همه این عنایت خداى تبارک و تعالى بالاترین درجه است و ما همه مرهون نعمت‌هاى او هستیم و باید همیشه این مطلب را در نظر داشته باشیم.

امروز شما مى‌بینید که همه اقشار ملت یک دست هستند در مقابل کفار

و خداى تبارک و تعالى هم به دنبال اینکه شما این نعمت را شکر مى‌کنید زیاد مى‌کند این نعمت را - اگر شکر - اگر شکر بکنید وعده فرموده است که من زیاد مى‌کنم. نعمت‌هاى خودش را زیادکند. امروز شما مى‌بینید که همه قواى مسلح، قواى مسلح و ملت همه با روحانیت، روحانیت با همه، یک دست هستند در مقابل کفار و رمز پیروزى شما همین است. یک همچو مجلسى که الان ما داریم که روحانیت با شما مخلوط هستند و در سابق اگر یک روحانى هم در آنجا بود روحانى وابسته به دربار بود و امروز روحانیونى هستند که از خود این مردمند و خدمتگزار این مردمند و از حوزه‌هاى علمى هستند و به هیچ جا مربوط نیستند. امروز این مخلوطى که ایران دارد که سپاه با ارتش، ارتش با بسیج، بسیج با همه، عشائر با شما با همه. ملت پشتیبان، روحانیت پشتیبان، همه با هم هستید، این یک نعمتى است که خداى تبارک و تعالى به ایران مرحمت فرموده است و گمان نکنید در جاى دیگر این نعمت باشد و علتش هم این است که ایران براى اسلام قیام کرد. از اول فریاد زد که ما اسلام را مى‌خواهیم و خداى تبارک و تعالى براى اینکه به اسلام ارج مى‌گذارد، این کارى که شما کردید، در پیشگاه او ارزش داشت و شما را یارى کرد و اگر ملت‌هاى دیگرى هم همین برنامه را داشته باشند و براى اسلام و براى خدا حرکت کنند، خداى تبارک و تعالى با آنها هم همان خواهد کرد که با شما خواهد کرد. عمده این است که ما تکلیف‌مان را بفهمیم. عمده این است که بشر بفهمد که باید چه بکند. اگر بشر راه خودش را پیدا بکند، خداى تبارک و تعالى راه‌هاى هدایت را، راه‌هاى پیروزى را به او نشان مى‌دهد. شما گمان کنید که این رعبى که خدا در دل اینها انداخته است، به واسطه تفنگ ماست؟ به واسطه قدرت ماست؟ این یک رعبى است که در صدر اسلام هم خداى تبارک و تعالى پیغمبر اسلام را با همین رعب که به دل دشمنانش مى‌انداخت پیروز مى‌کرد و الا آنها هم در مقابل دشمنانشان ساز و برگى نداشتند. اینکه یکدفعه وقتى الله اکبر گفته مى‌شود فوج فرار مى‌کنند، سنگرها را خالى مى‌کنند، در همین اخیر که اطلاع دادند دیدید که به مجرد اینکه اینها حمله کردند و صداى الله اکبر را بلند