من هم مشکلات دادگاه‌هاى انقلاب را و دادسراهاى انقلاب را مى‌دانم که خیلى زیاد است، و هم زحمات آنها را مى‌دانم که زحمات بسیارى است، براى اینکه خود مواجه شدن با امثال آنهایى که سر و کارشان با این دسته از آقایان است، اصل مواجه شدن با آنها خودش مشکل است. فرضاً که انسانى بخواهد به آنها مسائلى را بگوید و آنها جواب بدهند، اینها، این مسائل هم البته حجمش خیلى زیاد است و من مى‌دانم که با حجم زیاد و کمبود افرادى که حوزه‌هاى علمیه نمى‌توانند، حالا من سفارش زیاد کرده‌ام و مى‌کنم، ولیکن خوب، کمبود دارند و این نکته‌اش این است که در فکر این مسائل، حوزه‌ها نبودند، یعنى حوزه‌ها دنبال همان احکامى بودند که رایج بین خودشان هست و محل ابتلاى مردم است، مسأله دولتى در پیش نبود که راجع به آن هم فکرى بکنند. تازه این کار واقع شده است و حوزه‌ها هم دنبالش هستند که افراد تربیت کنند، افراد پیدا کنند و من هم سفارش زیاد کرده‌ام و باز هم مى‌کنم، لکن این مسأله البته مشکل است، لکن شما در یک انقلابى که پیش مى‌آید توقع اینکه مسائل به آسانى رفع بشود نباید داشته باشید و ندارید هم، و اینکه کسى به شما از بشر یک تشویقى بکند یک عرض مى‌کنم که فرض کنید که پاداشى بدهد، شما براى خدا کار مى‌کنید، بشر چیزى نیست، بشر یک چیزى حالا مى‌گوید، یک چیزى فردا فرض کنید بعضى‌شان خلافش را هم مى‌گویند، اینى که اساس است این است که ما حسابمان را با خدا درست کنیم، نه با مردم و از هیچ کس هم توقع نداشته باشیم، مائى که براى خدا مى‌خواهیم یک کارى بکنیم توقع نداشته باشیم. و من از مخصوص این قشرى که سر و کارشان با این اشخاصى است که ضد انقلاب هستند و اشرار هستند، من علاقه به اینها زیاد دارم و زحمت آنها را مى‌دانم و من در آن نوشته‌اى هم که نوشتم راجع به، ضد انقلاب را استثناء کردم. و من معذلک یک گاهى مى‌بینم سوأل مى‌کنند که راجع به اینها چى خوب، من از اول گفتم که آنها حسابشان از این مسائل جداست. آنها نه عفوى حالا در کار است بر ایشان مگر اینکه خیلى تشخیص بدهند که نه، دیگر حالا منقلب شده واقعاً ، و الا ما نمى‌توانیم حالا با ضد انقلاب یک جورى رفتار کنیم که فردا باز یک اجتماعى بکنند و یک غائله‌اى براى ایران ایجاد کنند، براى اسلام ایجاد کنند. اسلام به ما اجازه نمى‌دهد این را. ما راجع به افراد دیگرى که افراد عادى هستند، افرادى‌