است که حالا هست. اگر ده مرتبه اینطور اتفاق بیفتد که یک عده‌اى که اکثریت - فرض کنید - هستند، اینها یک چیزى بگویند، یک عده‌اى هم در اقلیت باشند چیز دیگر بگویند، برود در شوراى نگهبان و رد کند، اکثریت را رد کند، نقص کند، اگر چندین دفعه اینطور بشود مردم آزرده مى‌شوند. یعنى آن شناخت مردم از شما ممکن است یک وقت خداى نخواسته تغییر بکند و این از بزرگترین خطرهائى است که براى مجلس اسلامى است و براى اسلام است. خطر بزرگ این است که امروز ما را آن خطر احتمال مى‌رود که آن خطر براى ما باشد، این است که یک وقت ملت از حکومت برگردد. ملت را دیگران نمى‌توانند برگردانند. آمریکا هر چه به حکومت ما فحش بدهد و به مجلس ما فحش بدهد یا به افراد فحش بدهد، پیش مردم، آنها معتبرتر مى‌شوند و از آن طرف دیگران، منحرفین هر چه شما را بدگوئى کنند برایتان بهتر است. مصیبت آنوقت بود که از شما تعریف کنند. اگر چهار مرتبه آمریکا، من آن اوایل مى‌گفتم این را که اینها نمى‌فهمند چطور اشخاص را زمین بزنند، چهار دفعه تعریف کنند از یک کسى، تعریف کنند از یک چیزى، وقتى تعریف کردند، مردم مى‌فهمند این عیبى دارد که اینها تعریف مى‌کنند از او، لکن خدا خواسته است که اینها نفهمند. اگر چند مرتبه مردم ببینند که در مجلس آنهایى که فرستادند در مجلس و همه را به دیانت مى‌شناسند، اینها رأى‌هائى دهند که فقهاى شوراى نگهبان براى خاطر مخالفتش با اسلام رد مى‌کند، خوب، درشان شبهه پیدا مى‌شود. شما کارى بکنید که تحت تأثیر هیچ کس، خودتان را از تمام مکاتب دنیا، خودتان را تبرئه کنید و نصب‌العین شما اسلام و قرآن و احادیث اسلامى باشد، منتها چه احکام اولیه، چه گاهى احکام ثانویه. اگر اینطور بشود، شوراى نگهبان رد نمى‌کند دیگر. و من خوف این را دارم که یک مدتى که شما گفتید و آنها نپذیرفتند، مردم درشان شبهه بشود، چنانچه این خوف براى دولت هست. اگر دولت همان مسیر مردم را سیر کند، اگر دولت با این مردمى که در صحنه بودند، چه از بازرگانانشان و چه از عرض بکنم که دیگر مردمشان و چه از کاسب‌هاى جزئشان، همه اینها (الا نادرى که هیچ وقت نبودند) اگر دولت کارى بکند که اینها را یک وقتى همه را ناراضى کند، از حیث اینکه مالیات‌ها را زیاد کند بدون وجه، از حیث اینکه جرم براى تأخیر مالیات بدون وجه، از اینکه جریمه براى یک مسائل قرار بدهد بدون وجه، و همین طور قضاتى که در اطراف هستند، اگر خداى نخواسته طریق‌شان را یک نحوى قرار بدهند که مردم کم کم شک در اینها بکنند، آن روز است که براى ما مصیبت پیش مى‌آید، آن روز است که نه جنگ مى‌تواند پیروز بشود ونه مجلس مى‌تواند موفق باشد و نه دولت، آن روز است که باید فاتحه را بخوانیم شما آقایان باید توجه به این معنا بکنید که مسائل را طورى طرح کنید، مسائل را طورى رأى به آن بدهید که در شوراى نگهبان رد نشود، یا اگر رد مى‌شود در هر سالى یکى دوتایش رد بشود. اما شما از این ور یک ماه زحمت بکشید و صحبت بکنید و رد و ایراد بکنید و یک مسأله‌اى را تمام کنید، آنها بعد از چند روز بگویند اینها خلاف شرع است، با اسلام نمى‌سازد، یا با قانون اساسى مخالف است که آن هم از روى اسلام است، این وهن براى مجلس آورد و این خوف براى ما ایجاد مى‌کند که مبادا یک وقتى مردم خیال کنند که اینها تدین ندارند، توجه ندارند که، نه تدین دارند، دیدشان‌