این هم از برکات انقلاب و نهضت اسلام است که با آقایانى که در اطراف هستند ملاقات مى‌کنم و امیدوارم این اجتماعات و ملاقات‌ها مفید باشد. از اول عالم تا حال دو حزب بوده است: یکى حزب الهى و یکى حزب غیر الهى و شیطانى. و آثار هر یک هم جدا بوده است و آنى که مال الله بوده چون مقصد خداى تبارک و تعالى است، به سوى او و در راه مستقیم است و آن که بر خلاف این راه بوده که اکثریت هم با اینهاست، حزب هاى شیطانى هستند. از صدر عالم تا حالا، زمان رسول الله هم بوده است و در زمان خودمان هم حزب رستاخیز را دیدید که مقصدشان معلوم بود. حزب‌هاى الهى، آثارش این است که روح خداست، یعنى کوشش آن این است که دعوت به خود نکند و دعوت به خدا بکند، دعوت به طبیعت نکند و دعوت به الوهیت و ملکوت بکند و این علامتى است که انسان خودش مى‌تواند بفهمد که کجا مى‌رود. آیا طرف حزب خدایى و خدا مى‌رود و جزء حزب الله است یا طرف حزب‌هاى دیگر. انسان مى‌تواند تشخیص بدهد که چکاره است، البته گاهى حجاب‌ها مانع مى‌شود که انسان بفهمد چکاره است. آنها که در این راهند که راه را پیدا کنند مى‌توانند حجاب‌ها را پاره کنند و بیایند راه حزب الله را، از باب اینکه حزب الله هم الغالبون و حزب‌هاى دیگر هم که فرضا مدتى بمانند و دست و پا بزنند، مغلوبند و آن چیزى که لازم است براى همه افراد بشر، این است که توجه کنند که خودشان را در حزب خدا وارد کنند. انبیا هم براى همین آمدند، یعنى اگر چنانچه جنگ مى‌کردند براى خدا و اگر صلح مى‌کردند، براى خدا و اگر دعوت مى کردند براى خدا. و هیچ یک از انبیا را سراغ نداریم که گوشه گیرى کرده باشد. چوپان است، عصایش را برمى دارد و راه مى‌افتد براى نجات مردم و فرعون، ولى فرعون نتوانست نجات پیدا کند. و اسلام است که راه افتاد با همین فقیرها و با همین مردم که در نظر اشخاص دیگر مردم پایین بودند و اشکال به پیغمبر مى‌کردند که با تو یک دسته اراذل و مردم پست هستند. و امروز تمام خوبى‌هایى که در دنیا هست و تمام آثار خیر، اثر دعوت انبیاست. یعنى مردمى که دعوت انبیا راقبول کردند، آثار خیر گذاشتند و یک دسته هم که اعوجاج داشتند و آثار خیر گذاشتند، باز هم اینها از آثار انبیا است براى اینکه آثار انبیاء اسباب این شد تا آنها از س‌ملت‌ها یک