این فضیلت بزرگ در بین فضایل بیشمارى که براى مجاهدین فى سبیل الله نقل شده بیشتر جلب توجه مى‌کند. این واژه‌ها با همان معناى عرفى خود، نه اسرار الهى و عرفانى که دست ما از آنها کوتاه است، بى شک گفتار و نوشتار بشر عادى از بیان آنها عاجز است. این مدال الهى بر بازوان مجاهدان، چون خورشید در نزد صاحبان اسرار غیبى و ملکوتى مى درخشد. مگر این جلوه همان خلقت نیست که ابراهیم خلیل الرحمن را مفتخر کرد؟ و بارقه‌اى از مقام حبیب اللهى نیست که در تارک افضل موجودات مى‌درخشد؟ و مگر نازله مقام ولى اللهى نیست از امیر المومنین تا خاتم الاولیا که به آن اولیاءالله مشرف شده؟ اگر هست (که هست) با چه بیان مى‌توان حول آن گردید و با کدام چشم بشرى مى‌شود این جلوه را دید؟ پس بهتر اینکه من قاصر با تقدیم السلام علیکم یا خاصه اولیاءالله دم فرو بندم. و این کرامت بزرگ براى مجاهدان فى سبیل ا لله چه شهید یا پیروز شوند یا نشوند. و براى شهیدان، فضایل زاید الوصف دیگر است و براى پیروزمندان عزیز فضلى جداگانه. پیروزمندانى چون این عزیزان شورانگیز، از فرماندهان عزیز سپاه و ارتش تا سایر مجاهدان، تا سایر مبارزان و مجاهدان میدان دفاع و پیشتازان بسیج و کمیته و ژاندارمرى و شهربانى، نیروهاى مردمى و عشایرى شجاع دلیر که در شکستن حصر آبادان تا شکستن دژ محکم خرمشهر تا فتح بزرگ محرم، نقش اساسى داشتند و به صورت حریف ستمگر که تا بن دندان به سلاح‌هاى آمریکا و شوروى و دیگر قدرت‌ها و از پشتیبانى مالى و نظامى مرتجعان منطقه مجهز و برخوردار بوده است، آنچنان سیلى زدند که داغ رسوائى آن بر جبهه صدامیان در تاریخ خواهد ماند. قدرت‌هاى بزرگ و حامیان صدام تا کنون باید فهمیده باشند که قدرت نظامى و سلاح‌هاى مدرن هرگز نمى‌تواند با خشم انقلابى و مقدس ملت‌ها مقابله کند.

اینجانب با عذر تقصیر، به فرماندهان ارتش و سپاه و تمام فرماندهان نیروهاى نظامى و انتظامى و تمامى همرزمان آنان که با دفاع سلحشورانه خود از اسلام و کشور براى اسلام و مسلمین و هم میهنان عزیز در صحنه خودشان سرافرازى کسب نمودند، تبریک عرض و براى شهداى بزرگوار و آزاده آنان و میهن اسلامى که به سعادت ابدى رسیدند، رحمت بى انتهاى خداوندى و براى مادران و پدران و همسران و سایر بستگان و بازماندگان آنان آرزوى سعادت ابدى و صبر جمیل و اجر جزیل مى‌نمایم.