از اینکه اینجا تشریف آورده‌اید تا با هم درد دل کنیم، تشکر مى‌کنم. شما مى‌دانید که وزارت خارجه تنها وزارتخانه‌اى است که با اسلامى شدنش بیشتر از سایر وزارتخانه‌ها مى‌تواند موجودیت اسلامى ما را به خارج نشان دهد، و بعکس، صدماتى که به این کشور ممکن است وارد آید و در سابق از ناحیه سفارتخانه‌هاى خارجى در اینجا و سفارتخانه‌هاى ما در خارج، بر کشور وارد شده، بیشتر از دیگران است. چون وزارت خارجه با همه دنیا و با افکار و ایده‌هاى مختلف و برنامه‌هاى گوناگون روابط دارد. و من مى‌دانم که براى اصلاح آن و سایر وزارتخانه‌ها و همه ارگان‌هاى دولتى و امثال آن، وقت لازم است لکن وقتى بنابراین شد که ما باید خودمان باشیم و وابسته به غیر نباشیم و خودمان حیثیت خودمان را حفظ کنیم و این احساس در ما پیدا شد، همین امر انشاءالله منتهى مى‌شود که همه چیز ما اصلاح بشود. و اگر شما در این راه مستقیم که راه اسلام است و روزى چند مرتبه هم در نماز از خدا مى‌خواهید که اهدناالصراط المستقیم یعنى ما را به صراط مستقیم هدایت کن، وارد بشوید، مسلم به آخر هم خواهید رسید. عمده این است که انسان در آن راهى که باید سیر بکند وارد بشود که پیدا کردن راه، مشکل ولى بعد از پیدا کردن، پیمودن آن آسان است. همانند کسى که در بیابان گم شده و مرتب به این طرف و آن طرف مى‌زند و با این وضع شاید هیچ گاه به مقصد نرسد اما وقتى که در راه مستقیم قرار گرفت به مقصد هم مى‌رسد، چه سیرهاى معنوى باشد و چه سیرهاى مادى.

اما در جهت معنویت و بعد از اینکه دولتى اسلامى شد و مردم احساس کردند که ما مى‌خواهیم اصلاح بشویم، در این صورت است که همه کارها به معنویات بستگى دارد. همین کارى که شما در وزارت خارجه و سفرا در خارج مى‌کنند، اگر در راه مستقیم اسلامى باشد، سیر الى الله است.

در سیر الهى لازم نیست که انسان در یک گوشه‌اى بنشیند و بگوید من مى‌خواهم سیر الى الله داشته باشم. خیر، سیر الى‌الله همان سیره و روش انبیا و خصوصا پیغمبر اسلام و ائمه معصومین است که در عین حالى که در جنگ وارد مى‌شدند و مى‌کشتند و کشته مى‌دادند و حکومت مى‌کردند، همه چیز سیر الى الله بود. اینطور نبود که آن روزى که حضرت امیر مشغول است، سیر الى الله نباشد و فقط در