صحیفه نور - خمینی، روح الله - الصفحة ٢٧٠
کوچک به یک مرض بزرگ ما را مىکشاند. باید توجه داشته باشیم ما به همه مسائل. همین حزب بعثى را که ملاحظه مىکنید که الان مبدااینهمه گرفتارى براى کشور ما و براى کشور مسلم عراق ایجاد کرده است و براى آنجا بیشتر از اینجا ایجاد کرده است، اینها همینها هستند که بسیارىشان متخصصند و بسیارىشان دانشگاه رفته بیرون آمدهاند لکن تربیت نداشتند، تزکیه نداشتند. اگر علم باشد و تزکیه نباشد، هم آن رژیم سابق پیش مىآید و هم این رژیم صدام. اگر ما تزکیه نکنیم خودمان را و اگر چنانچه همراه با علم تزکیه نباشد، کشور ما هم کشیده مىشود به همان طرفها و ما هم صدام خواهیم شد. باید تربیت شما، تربیت معلم، یک تربیت اسلامى باشد، یک تربیت انسانى باشد، یک تربیت در صراط مستقیم باشد و الا تربیت مسکو را نمىتوانیم بپذیریم و تربیت واشنگتن را هم نمىتوانیم بپذیریم.
اسلحه داشتن دلیل بر خیانت است و توطئه
اگر ما تربیت بشویم، و بحمدالله ملت ما تحولى حاصل کرده است و مقدمه این است که تربیت آخر را هم بشود، با همه اشخاصى که با ما هم حتى مخالف هستند به طور انسانیت عمل مىکنیم، چنانچه الان مىبینید که ارتش ما و پاسدارهاى ما، با این اسرایى که آوردند، به طور انسانیت عمل مىکنند و باید بیشتر عمل کنند. من سفارش مىکنم به تمام کسانى که این اسرا در اسارت آنها هستند، به حسن سلوک و به رفتار انسانى، و مهمانند اینها براى شما و البته الان در دست آنها اسلحه نیست و من اعلام مىکنم که هر کس از افراد ملت ما اسلحه را کنار بگذارند بیاید در ملت ما وارد بشود مثل سایر افرادى که هستند آنها در پناه اسلام محفوظ هستند. ولى ما اینقدر ساده اندیش نیستیم که کسانى که اسلحه دارند و اتاق جنگ دارند آنها را هم وارد بکنیم در بین کشور خودمان و شغل به آنها بدهیم و یا معلمشان کنیم و یا در وزارتخانهها ببریم. اسلحه داشتن دلیل بر خیانت است و توطئه. اسلام خیانتکار را تادیب مىکند و کسانى که توطئه گرند از دنیا بیرون مىکند. ما نه آنطور هستیم که اگر توبه کار بشوند و اسلحه را زمین بگذارند و بیایند، آنها را نپذیریم. اگر چنانچه هر یک از جیش عراق که به روى ما اسلحه کشیده است اسلحه را کنار بگذارد و پناه بیاورد به مملکت اسلامى ما، آنها را مثل مهمانان عزیز مىپذیریم و هر کس از این جناحهاى داخلى که تا حالا شرارت کردند و مشغول شرارت دست بردارند و اسلحه را کنار بگذارند و در دامن ملت وارد بشوند آنها را مىپذیریم و هر کس اسلحه در دست اوست مثل جیش صدام حسابش مىکنیم. الان این اشخاصى که اسیر مملکت اسلامى هستند اینها اسلحه ندارند و اینها باید به طور انسانى، به طور خوب با آنها رفتار بشود که مىشود، لکن در عراق آن دستگاههاى تبلیغاتى عراق که هر روز دروغ مىگوید، راجع به این هم دروغپردازى مىکند که نه، اشخاصى که اسیر مىشوند با آنها چه مىکنند و چه مىکنند، در صورتى که این حرف دروغ است و مملکت ما این اسرا را به طور انسانى، به طور اسلامى، به طور خوب با آنها رفتار مىکند و پذیرایى از آنها مىکند و هر کس که مىخواهد بیاید، از دنیا بیایند ببینند که چه مىکنند اینها، البته تبلیغات سوء زیاد