من یک کلمه با ارتش خودمان صحبت دارم و یک کلمه با ملت و یک کلمه با ارتش عراق و یک کلمه با ملت عراق. جوانمردى ارتش و سایر قواى مسلحه مثل سپاه پاسداران و دیگران ما را به یاد جوانمردى‌هاى صدر اسلام انداخت. در صدر اسلام با اینکه قوا قواى دشمن با قواى اسلام قابل مقایسه نبودید، در جنگ روم، هفتصد یا هشتصد هزار آنها بودند و سى هزار هم لشکراسلام و آن طلیعه لشکر که پیشروها هستند، شصت هزار نفر بودند، دو مقابل تمام لشکر اسلام، خالدبن ولید که یکى از سردارهاى اسلام بود گفت: ما باید یک ضربه‌اى به اینها بزنیم تا اینکه روحیه‌شان را از دست بدهند حالا به این تعبیر که من‌گویم و ما سى نفر مى‌رویم با این طلیعه که شصت هزار نفرند، سى نفرمان‌رویم با آنها جنگ مى‌کنیم. بالاخره عده‌اى قبول نمى‌کردند چه بالاخره بنا شد شصت نفرشان بروند و جنگ کنند، شبیخون بزنند. شصت نفر رفتند و شب شبیخون زدند و آن شصت هزار نفر را تار کردند تارو مار کردند، از بین بردند. ما در تمام طول مدتى که در این قضایاى ایران بودیم همیشه به حسب قوا و به حسب آن چیزهائى که در جنگ مثلاً باید به کار برد، ما در مقابل ارتشى که آنوقت شاه مخلوع داشت یک چیز ناچیزى بودیم و دنبالش بگذارید که او قواى بزرگ دنیا ابرقدرت‌ها را همراه داشت و ما از این اسباب طبیعى کسى را نداشتیم که همراه باشد، آخر هم که سى میلیون جمعیت ایران بود باز در مقابل چند صد میلیون جمعیتى که با ما مخالف بودند. این چیزى که مطرح است در جنگ عدد نیست، آن چیزى که مطرح هست آن قدرت فکرى انسان هست، همان قدرتى که با اتکال به خدا در صدر اسلام یک عده کمشان لشکرهاى زیاد را به هم مى‌زد و اوضاعشان را به هم مى‌زد. بحمدالله در مملکت ما هم با اینکه عدد کم است و آنها، دشمن‌هاى ابرقدرت زیاد، لکن امتحان داد ملت ما به اینکه با این وحدت کلمه و با این اتکال به ذات مقدس حق تعالى مى‌تواند که آن لشکرهاى زیاد را و آن جمعیت‌هاى زیاد را شکست بدهد. پس آنکه مطرح هست، آن قدرتى است که براى اشخاص از غیب پیدا مى‌شود و آن قدرت بحمدالله الان هست و آنطورى که براى ما ذکر مى‌کنند الان در بسیج، ارتش و در سپاه پاسداران و در سایر قواى انتظامى نظامى ما آن قدرت هست، همچو هست که اگر چنانچه دم مرگ هم باشند، معذلک فریادشان به الله اکبر بلند است و حمله مى‌کنند. چند