بکند، معلوم است که چه خواهد شد. از این جهت من به ملت ایران تبریک مى‌گویم که در این زمان نه قوه مقننه یک قوه‌اى است که لیستش را داده باشند و تعیین کرده باشد کسى آنها را، خود آنها منتخب از طرف ملت هستند و ملت بدون اینکه کسى تحمیل به آنها بکند، اینها را تعیین کرده است و هر کدام هم که ناصالح بودند، خود مجلس کنار گذاشته است. بنابراین قوه مقننه ما قوه‌اى است که صالح است و اکثر افرادش، افراد متعهد هستند و همه‌شان از همین جمعیت ملت هستند و از آن کاخ‌نشین‌ها نیستند و قوه قضائیه هم معلوم است که یک نفر از آن اشخاصى که طاغوتى باشند در اینها نیست و اهل علم هستند که با زندگى طلبگى امرار معاش کردند و در متن جامعه بوده‌اند و از گرفتارى‌هاى جامعه اطلاع دارند و گرفتار بوده‌اند خودشان هم، اینها مى‌توانند که به درد مستضعفین برسند و قوه مجریه هم که عبارت از رئیس جمهور و نخست وزیر و بعد هم انشاء الله وزرائى که تعیین خواهند شد، اشخاصى هستند که خود ملت تعیین کردند، کسى تحمیل به آنها نکرده است و مجلس هم که از خود ملت است، بعد کابینه را راى به آن مى‌دهد و بلااشکال به کسى که بر خلاف موازین اسلامى رفتار کند و غیر متعهد باشد و از حال مستضعفین بى اطلاع باشد، راى تمایل نخواهند داد.

لکن باید عرض کنم که این قضاوت در اسلام بسیار اهمیت دارد و بسیار خطرناک است. اهمیت دارد که تمشیت امور مردم و رفع ظلم‌ها و مخالفت‌ها و اینها با دست اینها باید بررسى بشود و مظلوم از ظالم ممتاز بشود و حق اجرا پیدابکند، و خطرناک است براى اینکه اگر چنانچه خداى نخواسته حکم بر خلاف ما انزل الله باشد ولو در دو و در هم على حد الکفر و قاضى على شفیر الجهنم بسیار خطرناک است لکن امرى است که واجب کفائى است و باید تکفل کرد. هر یک از اشخاصى که متصدى هستند اگر چنانچه مجتهد عادل باشند، مستقلا مى‌توانند و اگر چنانچه مجتهد نباشند، آنها به تعیین مجتهد در یک زمانى که ما فاقد هستیم، افرادى که تمام جهات را مجتمع باشند، با تعیین مجتهد تصدى مى‌کنند. نباید از کارى که اهمیت دارد، شانه خالى کرد کار آن کس اهمیت دارد در نظر شارع مقدس، این را نمى‌توانیم ما از آن شانه خالى کنیم، واجب کفائى است، اگر چنانچه شانه از زیرش خالى کردند، مورد مواخذه خواهند بود. باید تصدى کرد حتى در زمان بعضى از امراى سابق مثل خلفاى بنى عباس و بنى‌امیه و اینها بعضى از اشخاص در خدمت آنها به حسب ظاهر مى‌رفتند و اشخاص بسیار صحیحى بودند براى جلوگیرى از بعضى مظالم، اینطور نیست که اگر یک حکومتى هم ظالم شد، کسى بداند که مى‌تواند رقع ظلمى از مردم بکند، مى‌تواند یک راه صحیحى را پیش بگیرد، بتواند از آن شانه خالى کند. حالا که بحمدالله یک کشور اسلامى داریم و همه ارکانش اسلامى است نمى‌شود امروز گفت که دولت هست و ما زیر بار دولت نمى‌رویم و دولت هست و ما مستخدم دولت نمى‌شویم. این حرف‌ها مال زمان طاغوت بود. زمان رسول الله هم دولت بود، زمان امیرالمومنین هم دولت بود، مى‌شد بگوئى که دولت است و ما استخدام در این دولت نمى شویم ؟! دولت از امورى است که باید در مملکت باشد، از واجبات حسبیه‌اى است که واجب است براى حفظ نظم دولت باشد. اگر دولت باطل باشد، استخدام در او جایز نیست مگر اینکه براى یک احقاق حقى باشد، چنانچه در صدر اسلام