بازار در طول تاریخ، بازارهاى تمام کشور و خصوصا بازار تهران یک بازوى قوى‌اى از براى اسلام و از براى کشور بوده است و انشاء الله خواهد بود. اگر تمام شما یادتان نیست، بعضى از سالمندان یادشان است که رژیم سابق (شاید زمان رضاشاه بود) اینها در صدد بر آمدند که اصل بازار نباشد در ایران، از این مجتمع زیر سقف مى‌ترسیدند، از مجتمعاتى که حصار داشت و زیر سقف بود و مجمع مومنین و متدینین و جوان‌هاى متعهد بود مى‌ترسیدند، از مساجد که محل اجتماع همین بازاریان بود و از خود بازار که مجمع ملت بود خوف داشتند و همیشه بازار دنباله مقاصد اسلامى و براى پیشرفت اسلام و براى پیشرفت اقتصاد اسلامى یک بازوى ستبر قدرتمندى بوده است و الان هم همین طور است. منتها سابق، دولت‌هاى رژیم سابق و خود رژیم سابق چون با مردم نبود و مردم هم با او نبودند، شاید جرات نکرد یک دفعه محمدرضا توى بازار بیاید اما اکنون اینطور نیست براى اینکه دولت و بازار، رئیس جمهور و بازارى اینها برادر هستند و از خود این مردم هستند، اینطور نیست که در آن رده‌هاى به اصطلاح خودشان بالا باشند و به حسب واقع منحط باشند که مردم آنها را نپذیرند. در طول تاریخ هر مشکلى که پیدا مى‌شد براى اسلام و براى علماى بزرگ اسلام کافى بود که نصف روز بازار براى یک همچو امرى بسته بشود و مشکل حل بشود. یک پشتوانه عظیمى است بازار براى اسلام، و بازارى‌ها باید با کمال دقت این مسأله را حفظ کنند.

در همه قشرها اشخاصى که مخالف با مصالح عمومى مسلمین باشند و فعالیت‌هایشان بر این باشد که جیب‌هاى خودشان را پر کنند، هست. بازار هم افرادى هستند که در همچو وقتى که کشور ما مبتلاى به جنگ است و پیرزن‌ها و پیرمردهاى دهاتى هر چه دارند، دارند در راه این اسلام و جنگ مى‌دهند، باز در بین بازار اشخاص منحرفى هستند که از خدا بى خبرند و در یک همچو موقعى کارشکنى‌ها مى‌کنند براى دولت و کارشکنى‌ها مى‌کنند براى این جنگى که الان ما داریم. مورد تأسف است این معنا که قشرهاى میلیونى ملت در تمام دهات و قصبات و شهرها و بازارها براى این جنگ نگران هستند و پشتیبان این جنگ و این جنگزده‌ها واین ارتش و این پاسدارها هستند، لکن یک عده‌اى در مقابل این توده‌هاى عظیم در هر جائى از مملکت هستند و در بازار هم هستند که در مقابل