از مسائلى که در مطبوعات لازم است این است که مقدارى از اوراق خودشان را صرف این کنند که جمهورى اسلامى چه کرده است. شما مى‌بینید که الان آن اشخاصى که مى‌خواهند به جمهورى اسلامى صدمه بزنند، راه افتاده‌اند که این رژیم هیچ کارى نکرده است و این همان رژیم شاهنشاهى است و فرقى با رژیم شاهنشاهى ندارد حتى بعضى از نویسنده‌هاى متعهد مسلمان که آدم‌هاى صحیح و با سوادى هستند شرح مفصلى نوشته‌اند راجع به اینکه جمهورى اسلامى حالا هم همان کارهاى سابق را مى‌کند، اینها نگاه نمى‌کنند ببینند حالا چه شده است. آقاى وزیر آموزش و پرورش که چند روز پیش آمده بودند گفتند تعداد مدارسى که در این دو سال ساخته شده است ثلث مدارسى است که از اول تا حالا در ایران ساخته شده. آنهائى که غرض دارند اینها را نمى‌گویند مسائلى را که باید گفت، نمى‌گویند، آن چیزهائى را که عیب دارد، مى‌گویند. حضرت مسیح سلام الله علیه آنطورى که نقل مى‌کنند با اصحابش مى‌رفت، الاغ مرده‌اى یا یک حیوان مرده‌اى افتاده بود و آنجا را متعفن کرده بود، آنها از تعفنش مى‌گفتند، حضرت فرمود: چه دندان‌هاى سفیدى دارد. اینها تعلیم هست براى ما، نباید انسان یک جمهورى اسلامى که تا به حال اینقدر برکات داشته است، تمام مراکز فساد را بسته است، اینقدر براى مستضعفین کار کرده است، اینقدر مدارس و خانه براى مردم ساخته است را فراموش کنند و بیایند در فلان دادگاه که شخصى در آن دادگاه خطا کرده است این را بگیریم و هیاهو کنیم که این انحراف است. معلوم است این قلم از هر کس بوده است، قلم انحرافى است. ممکن هم هست که خودش ملتفت نباشد. شود در یک جامعه‌اى که دو سال از زندگیش مى‌گذرد، یک جامعه‌اى که همه چیزش خراب و فاسد بوده و بیش از دو سالش نیست، این بچه دو ساله را بخواهید مثل یک انسان چهل ساله که همه کارهایش را انجام داده، درست کنید. ما نباید خودمان به جان جمهورى اسلامى بیفتیم براى اینکه فرض کنید اعوجاجى در فلان جا واقع شده است و یا چون یک شخصى را که خیلى آدم خوبى بوده و حالا او کارى برنمى‌آید و کنارش گذاشته‌اند، حالا ما قلم به دست بگیریم کتاب بنویسیم، مجله بنویسیم و همه مفاسدى را که در یک یا دو گوشه مملکت واقع شده است، به رخ جمهورى اسلامى بکشید که جمهورى اسلامى اینطورى است فرض کنید اگر یک نفر وکیل در بین دویست و پنجاه تا سیصد نفر وکیل یک کار خلافى کرد، ما نباید بگوئیم که همه این وکلا خرابند و مجلس شوراى اسلامى مجلس خرابى است. اگر در این دادگاه‌هایى که در سرتاسر ایران است فرض کنید پنج نفر یا ده نفر خطا کردند، آیا ما باید بگوئیم آن خطاست یا باید بگوئیم دادگاه‌ها خطاست؟ اینها اشتباهاتى است که مى‌کنند یا غرض ورزى‌هائى است که مى‌کنند بعضى از اشخاصى که اشتباه کرده‌اند و بعضى از اشخاص غرض دارند. از وظایف رادیو تلویزیون و مجلات و سایر جاها این است که مسائلى که واقع شده است، بگویند. من در همان اوایل امر که آقاى بازرگان نخست‌وزیر بودند به آقایان گفتم که شماها مسائلى که انجام مى‌دهید، در رادیو تلویزیون اعلام کنید که این کارها را کرده‌ایم، نگذارید آنها بگویند که این کار را نکردند، فلان کار را نکردند و هیچ کارى نکردند.کار نکرده‌ها البته