بزنند و آن مقصدى را که دارند عمل کنند. باید قبول کنیم یک کسى که فرض کنید قبلاً عاصى بوده، این آدم مسلمان است و به او ترتیب اثر اسلام هم بدهیم. مثلاً فرض کنید یک دزدى آمده توبه کرده است، توبه دزد قبول است اما آیا شما مى‌توانید سرمایه‌هایتان را دست او بدهید و به او بسپارید؟ خیر، چون این عقلائى نیست، ممکن است این دزد براى اینکه سرمایه دستش بیاید، توبه کرده است و ما موظفیم که در ظاهر قبول کنیم که دزد توبه کرده است و حتى اگر یک توبه‌اى هم که ظواهرش هم درست بوده، کرده باشد، مى‌توانیم در نماز هم به او اقتدا کنیم، اما نمى‌توانیم چیزى که در او امانت و دیانت لازم است، به دست او بدهیم. از همه بدتر همین مجلات است، همین مطبوعات و رادیو تلویزیون است و همین چیزهائى است که براى تربیت جامعه لازم است. یک نفر آدم که قبلاً فرض کنید انحراف داشته کمونیست بوده و حالا آمده است ومى گوید حرف‌هاى آنها درست نبوده و من برگشته‌ام، مى‌گوئیم بسیار خوب، شما برگشته‌اید، اما ما نمى‌توانیم این شخص را در رادیو تلویزیون راهش دهیم و بگوئیم مردم را تربیت کن، چون ممکن است کمونیست باشد لکن ما را بازى دهد، ما مکلفیم با این شخص در ظاهر، عمل مسلمانى بکنیم در صورتى که در عقیده کمونیست نشده باشد که آن مسأله دیگرى است. شما نمى‌توانید در مجله‌اى که دارید افرادى را انتخاب کنید که در سابقه‌شان انحراف بوده است به حساب اینکه حالا دیگر خوب شده است و آدم مسلمانى است و به این حساب او را در روزنامه‌تان وارد کنید. اینکه او خیلى خوب است براى خودش، ما نمى‌گوئیم بد است اما نمى‌توانیم مطلبى را که در تربیت یک ملتى و در سرنوشت یک ملتى دخالت دارد، به دست او بدهیم. این از مسائل مهمى است که در همه جا باید رعایت شود. اینکه ما بگوئیم اشخاصى که مى‌گویند ما خوب هستیم و باید وارد شویم و هر جائى که سرنوشت ملت است به دست او بدهیم، این ساده‌اندیشى است و توجه نداشتن به مسائل است. ممکن است یک نفر آدم خیلى خوب هم، خوب و متعهد باشد لکن اشتباه داشته باشد، اشتباه براى او چیزى نیست اما براى یک ملت ممکن است صدمه وارد شود. فرض کنید اگر یک اشتباهى در ارتشى واقع شود و یا رئیس ارتش اشتباه کند، فقط خودش معاقب آن نیست که اشتباه کرده است چون انسان همیشه اشتباه مى‌کند اما ممکن است یک اشتباه یک ملت را به باد دهد. ممکن است در یک مجله اشتباهى باشد، لکن باید اشخاص دیگرى هم ببینند این مجله را تا اگر اشتباه شده است، رفع کنند و آنوقت منتشر بشود. کار، کار مهمى است در مطبوعات در رادیو تلویزیون و در این وسائلى که تقریباً عموم مردم نگاه مى‌کنند و یا مى‌شنوند، نمى‌شود گفت ما حالا اشتباه کردیم و فردا اشتباه نمى‌کنیم. الان نوشته‌اى براى من که راجع به روزنامه‌اى که اشتباه کرده است آورده‌اند، من نمى‌گویم که عمدى بوده، ممکن هم هست که عمدى باشد، اما اشتباهى کرده است که این اشتباه براى مملکت مضر بوده است. در هر صورت به مسائل باید توجه شود، ما به این هیاهوئى که در اطراف مى‌شود و تضعیف مى‌کنند نباید اعتنا کنیم.