مجاهده کرده است، آنقدر جوان داده است، آنقدر زحمت کشیده است، یک وقت مى‌بینید راه مجله، راه مطبوعات، راه رادیو تلویزیون، نطق‌ها و همه آن چیزهائى که الان هست، به واسطه ورود اشخاصى که خلاف آن چیزى که مسیر ملت است، عمل مى‌کنند، منحرف شده و شما بعداً متوجه آن مى‌شوید. این از مسائل مهمى است که توجه به او لازم است و اغماض از آن جایز نیست.

رسانه‌ها مربى یک جامعه هستند

من امیدوارم این مجله‌اى که شما دارید و حالا آمده‌اید به اینجا بامن صحبت مى‌کنید، این توجه در رأس همه توجهات آن باشد نوشته‌هائى که مى‌خواهید طرح بشود، چند نفرى را که یقین دارید آدم‌هائى مستقیم هستند و در مسیر ملت و کشور هستند و وابستگى به هیچ جا ندارند، مطالعه و درست در آن دقت کنند و بعد از دقت در روزنامه یامجله نوشته شود. اینطور نباشد که بنویسند و منتشر بشود، بعد بفهمند که این نوشته بر خلاف بوده است، و این مطلب یک امرى است لازم. کتاب هم وقتى که نوشته مى‌شود، قبل از اینکه انتشار پیدا کند، باید اشخاص کارشناس متوجه به شیطنت‌هائى که شیاطین مى‌خواهند بکنند، باشند. فرض کنید کتابى اولش خیلى خوب است، اواسطش هم خیلى خوب است، ولى یک وقت مى‌بینید که یک جایش طورى از کار در مى‌آید که آنطور که ما تصور مى‌کردیم، نیست. چیزهائى که منتشر مى‌شود باید به آن درست توجه شود و افراد مطلع و مدبر و کسانى که از مکتب‌ها اطلاع دارند و مسیر آنها را مى‌دانند به آن توجه کنند، کتاب‌ها را مطالعه کنند، مجله‌ها را قبل از انتشار درست مطالعه کنند مبادا یک وقتى یک جایش خلاف در آید و آنوقت براى شما دست بگیرند که مثلاً این مجله انحرافى است. این مطلب هم به صلاح خود شماست و هم به صلاح ملت و از مسائل مهمى است که در درجه اول اهمیت واقع شده است. اشخاصى که اداره مى‌کنند یک جائى را باید از اول ارزیابى شود که این اشخاص چکاره بوده‌اند، سوابقشان چیست و تحصیلاتشان در کجا بوده، چه رویه‌اى در تحصیلات داشته‌اند و بعد از انقلاب چه وضعیتى داشته اند، قبلاً چه وضعیتى داشته‌اند، افکارشان قبلاً چه بوده. اگر کسى افکارش منحرف بوده و حالا بیاید ادعا بکند که من برگشته‌ام، ما باید قبول کنیم، اما نباید او را مجله‌نویس کنیم، این دو، با هم فرق دارد. بسیارى از اشخاص هستند که مى‌آیند و مى‌گویند ما توبه کردیم، البته توبه آنها قبول است، لکن نمى‌شود آنها را سرکارى گذاشت که آن کار اهمیت دارد، براى اینکه ما نمى‌دانیم این شخص به حسب واقع توبه کرده است یا مى‌خواهد با کلمه توبه ما را بازى دهد. ما قبول مى‌کنیم که در جامعه مسلمین مثل سایر مسلمانان با او عمل کنیم، اما نباید رادیو تلویزیون را به دست او بدهیم و یا او را در رادیو تلویزیون راه دهیم و یا مجله‌اى که براى تربیت افراد و براى ترویج مسیر اسلامى ملت است، به دست او بدهیم و یا نوشته‌هایش را به دست او بسپاریم. ما نباید خوش‌باور باشیم، خیلى از اشخاص هستند که تمام حرف‌هایشان حرف‌هاى اسلام است، تمام حرف‌هایشان حرف‌هاى نهج البلاغه است، تمام حرف‌هایشان حرف‌هاى قرآن است، لکن مسیرشان این نیست. اشخاصى هستند که این راه را پیش گرفتند براى اینکه خودشان را در جامعه جا