از جمله چیزهائى که دولت‌هاى بزرگ، ابر قدرت‌ها و به تبع آنها دولت‌هاى کوچک عمل مى‌کنند و از چیزهائى که آنها براى پیشرفت مقاصد خودشان اجرا مى‌کنند این است که ایجاد خوف بکنند در ملت‌ها، دولت‌هاى کوچک در بین ملت خودشان ایجاد خوف بکنند. شما دیدید که در این مدتى که محمد رضا غصب کرده بود حکومت ایران را، ساواک آنطور تبلیغات مى‌کرد که هر خانواده‌اى شاید گمان مى‌کرد که اگر یک کلمه راجع به دولت یا راجع به شاه مخلوع بگوید این کلمه را آنها مى‌شنوند و این را به جزا مى‌رسانند. در همه قشر ملت، این خوف را اینها ایجاد کرده بودند با تبلیغات دامنه دار خودشان که ساواک همچو هست که در هر چند نفر آدم یکى از آنها ساواکى است و حرف‌ها را اگر در داخل خانه‌ها هم بر ضد رژیم گفته بشود به ساواک مى‌رسانند و ساواک هم خواهد چه کرد و چه کرد. اینها در خود کشور خودشان، هر کشورى که زیر دست آن کشورها بود، در کشور خودشان این معنا را دامن مى‌زدند به طورى که در زمان شاه مخلوع آنطور در بین مردم خوف بود که شاید برادر از برادرش مى‌ترسید، پدر از پسر، پسر از پدر، هر دو از زن مى‌ترسیدند که مبادا یک وقت ما یک حرفى بزنیم و موجب گرفتارى و آزار و اذیت بشود و اعدام و حبس و کذا. دولت‌هاى بزرگتر که شیاطینى هستند معلم این شیطان‌ها، آنها از باب اینکه دایره سلطه‌شان زیاد بود به همه کشورها، اینطور مسائل را با حکومت‌هاى آنها و با ملت‌هاى دیگر باز تبلیغ مى‌کردند و ایجاد خوف و رعب مى‌کردند در همه کشورها و اینطور وانمود مى‌کردند که اگر یک کشورى یک کلمه بر خلاف این قدرت بزرگ، آن قدرت بزرگ، بر خلاف آمریکا، برخلاف شوروى و قبلاً بر خلاف انگلستان یک کلمه اگر بگوید، دولت را چه خواهند کرد و مملکت را خواهند گرفت و خواهند چه و چه کرد. این یک حیله‌اى بود که از سال‌هاى طولانى اینها براى پیشرفت مقاصد خودشان این حیله را به کار برده بودند و ملت‌ها هم باورشان آمده بود و دولت‌هاى کوچک هم نسبت به آن بزرگ‌ها باورشان آمده بود که اگر یک کلمه بر خلاف فلان دولت بگویند اینها ساقط خواهند شد و از بین خواهند رفت و آنها هجوم خواهند کرد و لهذا در بعضى از اوقات که در چندین سال پیش از این یک اولتیماتومى آنها مى‌دادند به ایران مثلاً، با همان لفظى که آنها، تشرى که آنها مى‌زدند هر امرى را که مى‌خواستند، به مجلس تحمیل مى‌کردند و به