داستان راستان 1 - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٤٥
سخن امام الحرمین درباره این سه نفر گوش به گوش و دهان به دهان میگشت که : " غزالی دریایی است مواج ، کیا شیری است درنده ، خوافی آتشی است سوزان " از این سه نفر نیز محمد غزالی مبرزتر و برازندهتر مینمود . از این رو چشم و چراغ حوزه علمیه نیشابور آن روز ، محمد غزالی بود . امام الحرمین در سال ٤٧٨ هجری وفات کرد . غزالی که دیگر برای خود عدل و همپایهای نمیشناخت ، آهنگ خدمت وزیر دانشمند سلجوقی ، خواجه نظام الملک طوسی کرد که محضرش مجمع ارباب فضل و دانش بود . در آنجا نیز مورد احترام و محبت قرار گرفت . در مباحثات و مناظرات بر همه اقران پیروز شد ! ضمنا کرسی ریاست ن ظامیه بغداد خالی شده بود ، و انتظار استادی با لیاقت را میکشید که بتواند از عهده تدریس آنجا برآید . جای تردید نبود ، شخصیتی لا یقتر از این نابغه جوان که تازه از خراسان رسیده بود پیدا نمیشد . در سال ٤٨٤ هجری قمری ، غزالی با شکوه و جلال تمام وارد بغداد