است . و این سخنان به تو سودی نخواهد داد . ممکن است تو وضع ساده و فقیرانه رسول خدا و صحابه آن حضرت را در آن زمان ، پیش خود مجسم سازی و فکر کنی که یک نوع تکلیف و وظیفه‌ای برای همه مسلمین تا روز قیامت هست‌ که عین آن وضع را نمونه قرار دهند ، و همیشه فقیرانه زندگی کنند . اما من‌ به تو بگویم که رسول خدا در زمانی و محیطی بود که فقر و سختی و تنگدستی‌ بر آن مستولی بود . عموم مردم از داشتن لوازم اولیه زندگی محروم بودند . وضع خاص زندگی رسول اکرم و صحابه آن حضرت مربوط به وضع عمومی آن روزگار بود . ولی اگر در عصری و روزگاری وسائل زندگی فراهم شد ، و شرائط بهره‌ برداری از موهبتهای الهی موجود گشت ، سزاوارترین مردم برای بهره بردن از آن نعمتها نیکان و صالحانند ، نه فاسقان و بدکاران ، مسلمانانند نه‌ کافران . " تو چه چیز را در من عیب شمردی ؟ ! به خدا قسم من در عین اینکه‌ می‌بینی که از نعمتها و موهبتهای الهی استفاده می‌کنم ، از زمانی که‌