داستان راستان 1 - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٤
میگیرد - چه میشود ؟ مگر نه اینست که این صدقات فرض شده که تهیدستان زندگی بهتری پیدا کنند ، و از مواهب زندگی بهرهمند شوند ! این خود میرساند که هدف دین و مقصود از این مقررات رسیدن به مواهب زندگی و بهرهمند شدن از آن است . و اگر مقصود و هدف دین فقیر بودن بود ، و حد اعلای تربیت دینی این بود که بشر از متاع این جهان اعراض کند و در فقر و مسکنت و بیچارگی زندگی کند ، پس فقرا به آن هدف عالی رسیدهاند و نمیبایست به آنان چیزی داد تا از حال خوش و سعادتمندانه خود خارج نشوند . و آنان نیز چون غرق در سعادتند نباید بپذیرند . اساسا اگر حقیقت این است که شما میگویید شایسته نیست که کسی مالی را در کف نگاه دارد ، باید هر چه به دستش میرسد همه را ببخشد ، و دیگر محلی برای زکات باقی نمیماند . پس معلوم شد که شما بسیار طریقه زشت و خطرناکی را پیش گرفتهاید ، و به سوی بد مسلکی مردم را دعوت میکنید . راهی که میروید