ربا و بانكدارى اسلامى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧ - (١٦١ ١٦٠ نساء

ربا دارد، چون نهى ظاهر در تحريم است؛ مخصوصا كه در ذيل آيه شريفه اطلاق كفر بر رباخواران شده است. [١]

[ (١٦١ ١٦٠ نساء]

(١) ٧- در سوره نساء مى‌فرمايد:

«فَبِظُلْمٍ مِنَ الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ طَيِّباتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ وَ بِصَدِّهِمْ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ كَثِيراً وَ أَخْذِهِمُ الرِّبَوا وَ قَدْ نُهُوا عَنْهُ وَ أَكْلِهِمْ أَمْوالَ النَّاسِ بِالْباطِلِ وَ أَعْتَدْنا لِلْكافِرِينَ مِنْهُمْ عَذاباً أَلِيماً؛ بخاطر ظلمى كه از يهود صادر شد، و (نيز) بخاطر جلوگيرى بسيار آنها از راه خدا، بخشى از چيزهاى پاكيزه را كه بر آنها حلال بود، حرام كرديم. و (همچنين) بخاطر ربا گرفتن، در حالى كه از آن نهى شده بودند؛ و خوردن اموال مردم به باطل؛ و براى كافران آنها، عذاب دردناكى آماده كرده‌ايم». [٢]

(٢) مطابق اين آيه، يهوديان مرتكب چهار عمل زشت و منكر مى‌شدند كه باعث حرام شدن بعضى از طيّبات بر آنها شد. [٣]

١- ظلم و ستمى كه اينها بر خود و ديگران روا مى‌داشتند.

٢- آنها بطور وسيع و گسترده مانع انجام كارهاى خير مى‌شدند.

٣- رباخوارى مى‌كردند.

٤- از راه حرام ارتزاق مى‌نمودند؛ مانند كم‌فروشى، غش و تقلّب در معامله، شراب‌فروشى، قمار و مانند آن، كه از تمام آنها تعبير به اكل مال به باطل شده است.

(٣) اين آيه دلالت دارد بر اين كه رباخوارى بر يهود نيز حرام بوده است و جالب‌

[١]- همان دو احتمالى كه در مورد خلود رباخواران مسلمان در جهنم گفته شد، در مورد اطلاق كفر بر رباخواران مسلمان نيز صادق است.

[٢]- سوره نساء: آيه ١٦٠ و ١٦١.

[٣]- از اين آيه شريفه استفاده مى‌شود كه همواره حرمت، دليل بر وجود مفسده‌اى در شي‌ء محرّم نيست؛ بلكه گاهى از اوقات، تحريم به عنوان عقوبت و مجازات است.