ربا و بانكدارى اسلامى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٩ - ٧- سياستگذارى پولى

روشن است كه اين خدمات هر كدام به تنهايى براى تأسيس بانكها كافى است.

(١)

٦- اعطاى تسهيلات بانكى به مديران فاقد سرمايه‌

اشخاصى هستند به عكس افرادى كه در قسمت قبل ذكر شد؛ يعنى قدرت مديريت براى توليد و تجارت را دارند ولى سرمايه لازم را ندارند. اينها افرادى هستند كه از مسائل كشاورزى، تجارت و صنعت آگاهى كافى دارند، ولى پول و سرمايه‌اى كه در اين راستا به كار گيرند ندارند، در اينجا بانك سالم به اين افراد سرمايه‌اى مى‌دهد كه با آن كار كنند، و با آنها شريك مى‌شود و از آن به تسهيلات بانكى يا تسهيلات اعتبارى تعبير مى‌كنند كه اين كار هم به نفع جامعه است و هم به نفع بانك، و هم به سود خود اين افراد.

(٢) اين گونه برنامه هر قدر توسعه يابد به سود جامعه است و در ايجاد اشتغال و حركتهاى اقتصادى فوق العاده مؤثر است، مشروط بر اين كه توأم با برنامه‌ريزى دقيق باشد.

(٣)

٧- سياست‌گذارى پولى‌

و بالاخره فلسفه مهمّ هفتم كه از طريق بانكها صورت مى‌گيرد مسأله سياست‌گذارى پول و كنترل حركتهاى تورمى و ايجاد شتاب به هنگام لزوم شتاب است.

(٤) مى‌دانيم اگر پول در دست مردم زياد شود موجب تورم مى‌شود [١] چون پول‌

[١]- البته يكى از عوامل تورم پول زياد است و تورم عوامل ديگرى غير از آنچه گفته شد نيز دارد.