110 سرمشق از سخنان حضرت على (ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٤
است كه خداوند آب را از آسمان نازل مىكند، حيوانات آن را مىنوشند و گياهان مورد نياز آنها مىرويد و تغذيه مىكنند. سپس بر بدن آنها پشم و مو مىرويد و انسانها با آن پشم و موها براى خويش لباس تهيّه مىكنند. البتّه مىتوان گفت كه در تعبيراتى مانند «أنزلنا» لازم نيست كه هميشه يك عُلوّ مكانى مثل عُلوّ آسمان نسبت به زمين باشد؛ بلكه علوّ مقامى هم كافى است. چرا كه خداوند مكان خاصّى ندارد.
بنابراين چون خداوند متعال لباس را به انسان ارزانى داشته، تعبير به «انزلنا» شده است؛ هر چند لباس در روى زمين آماده شده باشد.
نقش لباس
لباس سه نقش اساسى دارد:
١- جنبه حفاظت دارد؛ زيرا جلوى آسيبهاى خارجى را مىگيرد.
٢- ساتر العيوب است و از آشكار شدن عيوب انسان جلوگيرى مىنمايد.
٣- باعث زينت و احترام انسان مىشود؛ زيرا انسان برهنه شبيه به حيوانات است و لهذا مىتوان لباس را تابلوى شخصيّت انسان دانست و بسيارى از صفات اخلاقى انسان را روى اين تابلو مىتوان قرائت كرد. از تابلوى لباس به راحتى مىتوان پى برد كه صاحب آن كم حوصله است يا پرحوصله؟ منظّم است، يا نامنظّم؟ تند است، يا ملايم؟ با خانوادهاش مشكل دارد، يا ندارد؟
خلاصه اين كه لباس اين سه هدف را دنبال مىكند و اگر نگاهى به لباسهايى كه اكنون پوشيده مىشود، مخصوصاً آنچه برخى از جوانان و زنان مىپوشند، بيندازيم متوجّه خواهيم شد كه متأسّفانه پارهاى از آنها هدفهاى اصلى لباس خود را فراموش كردهاند!