١٠٤ نقش انتظار فرج در زندگى ما

قال على عليه السلام:
«الْمُنْتَظِرُ لِامْرِنا كَالْمُتَشَحِطِّ بِدَمِه‌ فى سَبيلِ اللَّهِ»؛
«كسى كه در انتظار ظهور ما باشد مانند كسى است كه در ميدان جهاد به خون آغشته است» «١».
شرح و تفسير
دو تفسير براى اين روايت مى‌توان ذكر كرد؛ كه منافاتى با يكديگر ندارد.
١- منتظران ظهور اعمالى انجام مى‌دهند كه نتيجه‌اش با نتيجه جهاد در راه خداوند يكى است؛ همان‌گونه كه حضرت على عليه السلام مى‌فرمايد: «جهاد باعث عظمت و علوّ و سربلندى دين و نصرت حق و عدالت مى‌شود» «٢».
نتيجه انتظار منتظران واقعى نيز همين امور است، انتظارى كه در پرتو آن خودسازى و اجراى احكام اسلام و رسانيدن نداى دين با استفاده از قلم و بيان و تمام وسايل روز به اقصى‌ نقاط عالم تحقّق يابد.
سؤال: ما چگونه منتظرانى هستيم؟
پاسخ: برخى از منتظران فقط با تكرار اين جمله «آقا! در ظهورت شتاب كن»، خود را منتظر مى‌دانند!
برخى ديگر، انتظار را فقط در خواندن دعاى «ندبه» و زيارت «آل‌ياسين» و مانند آن خلاصه كرده‌اند.