110 سرمشق از سخنان حضرت على (ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١٦
خندان، درختان با طراوات، جنگلها و بيابانها سرسبز، ميوهها آماده چيدن و خلاصه تمام طبيعت زنده، زيبا و پرشكوه و خرّم و باطراوت است. هنگامى كه نسيم قرآن بر قلبها مىوزد بهار دلها شروع مىشود.
گلهاى اخلاق و صفات زيبا شكوفه مىكند، درختان پربار تواضع و صبر و استقامت به بار مىنشيند، و يخهاى وجود انسان، كه بر اثر گناه به وجود آمده، كم كم آب مىشود، و آثار باقى مانده زمستان كه بوى مرگ و نابودى مىدهد به تدريج از بين مىرود. و روشن است كه هر چه بيشتر در خدمت قرآن باشيم، بهار قلبهايمان پرشكوهتر و پربارتر خواهد شد.
٢- «وَ يَنابيعُ الْعِلْمِ»، «ينابيع» جمع «ينبوع» به معناى «چشمه» است؛ نه يك چشمه بلكه چشمههاى فراوان علم و دانش در قرآن مجيد وجود دارد. بدين جهت است كه معتقديم هر چقدر با قرآن مجيد كار شود و در آن انديشه و تدبّر گردد، مفاهيم تازه و مطالب جديدى از آن استخراج مىشود و دليل بر اين مطلب وجود نكات نو و مفاهيم جديد در كتابهاى تفسيرى جديد، نسبت به كتب تفسيرى قديم است.
علّامه بلخى، يكى از علماء افغانستان، كه چهارده سال از عمرش را در زندانهاى حكومتهاى سلطنتى افغانستان بسر برد، گفت: «در طول اين مدّت موفّق شدم بيش از هزار مرتبه قرآن مجيد را ختم كنم! هر بار كه قرآن را مىخواندم به مطالب جديدى مىرسيدم كه در مرتبه قبل نرسيده بودم» و به يقين اگر باز هم تكرار مىشد، مطالب تازهترى مكشوف مىگشت.
ما تفسير نمونه را در طول پانزده سال به صورت مرتّب و بىوقفه نوشتيم و هفت سال هم نوشتن دوره اوّل تفسير پيام قرآن طول كشيد، جمعاً بيست و دو سال كار مستمر با قرآن داشتيم، به گونهاى كه اين كار