٢٦ بدعت چيست و بدعت‌گزار كيست؟

قال على عليه السلام:
«امَّا اهْلُ الْبِدْعَةِ فَالُمخالِفُونَ لِامْرِ اللَّهِ، وَ لِكِتابِه‌، وَ رَسُوله، الْعامِلُونَ بِرَأْيِهِمْ وَ اهْوائِهِمْ وَ انْ كَثُرُوا»؛
«بدعت‌گزاران كسانى هستند كه مخالف دستورات خداوند و قرآن مجيد و رسول خدا هستند و به افكار و عقايد و هوى و هوس خويش عمل مى‌كنند. (چنين اشخاصى اهل بدعت هستند) هر چند تعداد آن‌ها زياد باشد» «١».
شرح و تفسير
بدعت بر دو قسم است: ١- گاه به معنى نوآورى در مسايل علمى، صنعتى، اجتماعى، ذوقى و مانند آن است. انسان اگر مسأله تازه‌اى را با ذوق سليم و راهنمايى عقل ارائه دهد، اين امر مثبتى است و بيش‌تر از آن تعبير به ابداع مى‌شود و روشن است كه پيشرفت علوم و صنايع بشرى در سايه اين نوآورى‌هاست.
٢- معنى ديگر بدعت تحريف احكام خدا، يا اضافه كردن چيزى بر آن است؛ كه اين نوع از بدعت، بدعت منفى است، و متأسّفانه گاهى اين دو نوع را جابجا مى‌كنند تا با تظاهر به بدعت مثبت، بدعت منفى را پياده كنند، مثل اين كه به عنوان نوآورى مى‌گويند: «وضو براى زمانى بوده كه