دنيا نمى‌رسد، مگر اين كه نعمت ديگرى را از دست مى‌دهد «١». زيرا نعمت‌هاى دنيا قابل جمع نيستند. در اين جا هم مشمول نعمت‌هاى الهى شدن با رهايى از چنگال حسودان قابل جمع نيست، پس بايد آماده تحمّل اين مطلب بود؛ زيرا دامنه توقّعات مردم نسبت به چنين كسى به طور طبيعى گسترش پيدا مى‌كند، و نبايد از اين نظر ناراحت شود.
٢- شخصى كه مورد حُسن ظنّ مردم است و ديده‌ها به سوى او جلب شده تمام اعمالش زير ذرّه بين مى‌رود و مردم در كوچك‌ترين كردار و گفتار او دقّت مى‌كنند و اين امر وظيفه او را سنگين‌تر و مسؤوليّتش را فزون‌تر مى‌سازد بنابراين بايد مراقب سخنان و اعمال خويش باشد، تا بهانه‌اى به دست مخالفان و حسودان ندهد.