110 سرمشق از سخنان حضرت على (ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦١
١٠٠ ميوههاى هدايت
قال على عليه السلام:
«مَنْ غَرَسَ اشْجارَ التُّقى جَنى ثِمارَ الْهُدى»؛
«كسى كه در وجود خويش نهال تقوى بكارد، ميوههاى هدايت را از آن به دست مىآورد» «١».
شرح و تفسير
مضمون و محتواى روايت فوق، كه ثمره و نتيجه تقوى در همين دنياست، در آيات و روايات مختلفى مطرح شده است؛ ثمره تقوى در آيه شريفه ٢٨٢ سوره بقره تعليم و دانش الهى، و در آيه شريفه ٢٩ سوره انفال دست يافتن به قدرت تميز بين حق و باطل (فرقان) و در آيه دوم سوره بقره ثمره آن هدايت مطرح شده است. امّا آنچه در روايت فوق مطرح شده فقط ارتباط ميان هدايت و تقوى است كه هر چه تقوى بيشتر شود هدايت الهى بيشتر نصيب انسان مىگردد؛ زيرا قلب همچون آينه است، وقتى آينه غبارآلود شود حقايق را منعكس نمىكند، امّا اگر آينه دل را با قراردادن در مسير نسيم تقوى از غبار گناه بزداييم، چهره حقيقت به خوبى در آن منعكس مىشود. بنابراين نور هدايت همواره در حال تابيدن است و لحظهاى قطع نمىگردد.