110 سرمشق از سخنان حضرت على (ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٠
«هَزَّ» به معنى حوادث تكاندهنده است، و اين كلمه مفهوم وسيعى دارد.
اين حوادث تكاندهنده، گاه مصائب، گاه حملات دشمن، گاه بيمارىهاى صعب العلاج، و گاه زلزلهها و طوفانهاى سخت و طاقتفرساست. مؤمن در مقابل تمام اين حوادث استوار و ثابت قدم و همچون كوه مىباشد، مؤمن به كمك ايمانش در مقابل طوفانها، خود را گم نمىكند و دستپاچه نمىشود، بلكه باوقار، طوفانها را از سر مىگذراند.
٣- «صَبُورٌ عِنْدَ الْبَلاء»؛ به هنگام بلاء و حوادث دردناك، كه دامنگير هر انسانى مىشود، بىتابى و بىقرارى نمىكند، جزع و فزع نمىنمايد، بلكه صبر را پيشه خويش مىسازد، تا از امتحان الهى سرافراز بيرون آيد.
٤- «شَكُورٌ عِنْدَ الرَّخاء»؛ مؤمن همانگونه كه مصيبت و نقمت كاسه صبرش را لبريز نمىكند و او را از خود بىخود نمىسازد، فزونى نعمت نيز او را از ياد خدا، يعنى صاحب اصلى اين نعمتها، غافل نمىكند؛ بلكه به هنگام راحتى هم به ياد خداست و شكر نعمتهايش را مىگذارد. مؤمن نه تنها در زبان و گفتار شاكر نعمتهاى الهى است، بلكه در عمل هم چنين است؛ يعنى نعمتهاى الهى را فقط در مسير رضاى پروردگار صرف مىكند.
٥- «قانِعٌ بِما رَزَقَهُ اللَّه»؛ مؤمن به آنچه دارد قانع است، و ثمره قناعت آرامش است. بدين جهت با يك زندگى ساده به آرامش مىرسد، امّا افرادى هستند كه با داشتن كاخها و ثروتها كمترين آرامشى ندارند.
در ذيل روايت به چهار ويژگى اجتماعى آنها اشاره مىفرمايد: ستم آنها به كسى نمىرسد، حتّى به دشمنان آنها، و بر دوستان خود تحميل نمىكنند، عادت به فراافكنى مشكلات ندارند، لذا همه مردم از دست آنها در راحتند، هر چند خودشان در مشكل باشند.
خداوندا ما را يارى كن كه مصداق بارز اين صفات والا باشيم.