110 سرمشق از سخنان حضرت على (ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٠
توضيح اين كه: مرد عربى «١» خدمت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله رسيد و عرض كرد: اى پيامبر خدا! به من قرآن بياموز.
پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله يكى از اصحابش را فراخواند و به او دستور داد كه به آن مرد عرب تعليم قرآن كند.
صحابى رسول اللَّه صلى الله عليه و آله سوره «زلزال» را به مرد عرب تعليم داد. وقتى عرب بيابانى سوره زلزال را فراگرفت، از جاى برخواست تا با پيامبر صلى الله عليه و آله خداحافظى كند و برود. همگان متعجّب شدند!.
حضرت فرمود: كجا مىروى؟
مرد عرب عرض كرد: يا رسول اللَّه! دو آيه آخر اين سوره «فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ* وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرّاً يَرَهُ» «٢»
براى تمام عمر من كافى است!
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «او را به حال خود بگذاريد، كه مرد فقيهى شد!» «٣».
آرى اگر كسى معتقد باشد كه فرداى قيامت كمترين و كوچكترين اعمال و گفتار او در مقابلش مجسّم مىشود و بايد پاسخگوى آن باشد، همين عقيده او را در تمام زندگى از خطاها و لغزشها حفظ و به نيكىها دعوت مىكند.
آرى با داشتن قرآن و عمل كردن به آن نيازى وجود نخواهد داشت و بدون قرآن، هر چند تمام امكانات فراهم باشد، انسان نيازمند خواهدبود.
برخى تصوّر مىكنند غربىهاى دورافتاده از معارف الهى و داراى تمام