110 سرمشق از سخنان حضرت على (ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٧
٧٩ غافلان بىخبر!
قال على عليه السلام:
«كَمْ مِنْ غافِلٍ يَنْسَجُ ثَوْباً لِيَلْبِسَهُ وَ انَّما هُوَ كَفَنُهُ، وَ يَبْنى بَيْتاً لِيَسْكُنَهُ وَ انَّما هُوَ مَوْضِعُ قَبْرِه»؛
«چه بسيار غافلانى كه لباسى براى پوشيدن تهيّه مىكنند، امّا همان لباس كفن آنها مىشود! و خانهاى براى سكونت مىسازند و آن خانه قبر آنها مىگردد» «١».
شرح و تفسير
سؤال: غفلت نعمت است، يا بلا؟
پاسخ: غفلت از جهتى از نعمتهاى الهى است؛ زيرا زندگى بدون غفلت امكانپذير نيست! خانوادهاى كه نوجوان عزيز خويش را از دست مىدهد را تصوّر كنيد، اگر آن سوز و گداز روزهاى اوّل مرگ فرزند خود را در روزهاى بعد هم داشته باشند، بزودى خود آنها هم از بين خواهند رفت، ولى تدريجاً پردههاى غفلت به عنوان يك نعمت الهى بر روى اين مصيبت مىافتد و كم كم آن را به فراموشى مىسپارند. همچنين در مشكلات ديگر، مثل بىوفايىها، خيانتها، ضرر و زيانها، شكستها و مانند آن غفلت به كمك انسان مىآيد. امام صادق عليه السلام در توحيد مفضّل «٢» به اين معنى اشاره فرموده است.