٦٤ زمان، يكى از گواهان روز قيامت!

قال على عليه السلام:
«ما مِنْ يَوْمٍ يَمُرُّ عَلَى ابْنِ آدَم الّا قالَ لَهُ ذلِكَ الْيَوْمُ: يَابْنَ آدَمْ! أنَا يَوْمٌ جَديدٌ وَ انَا عَلَيْكَ شَهيدٌ، فَقُلْ فِىَّ خَيْراً، وَ اعْمَلْ فِىَّ خيراً، اشهِدُ لَكَ بِه‌ يَوْمَ الْقيامَةِ؛ فَانَّكَ لَنْ تَرْانى بَعْدَهُ ابَداً»؛
«هر روزى كه بر انسان مى‌گذرد، آن «روز» اين سخن را با انسان دارد: اى انسان! من روزِ تازه‌اى هستم و بر اعمالت شاهد و ناظر، بنابراين در ظرف من سخنان خوب بگو و اعمال خير به جا آور، تا در روز قيامت بر خيرات تو شهادت دهم، امروز كه گذشت مرا هرگز نخواهى ديد!» «١».
شرح و تفسير
خداوند بر أعمال و گفتار انسان گواهانى قرار داده است:
١- اعضاى بدن انسان يكى از آن شهود است. در قرآن مجيد مى‌خوانيم: «وَ تُكَلِّمُنا ايْديهِمْ وَ تَشْهَدُ ارْجُلُهُمْ»؛ دست‌ها و پاهاى انسان‌ها را به سخن در مى‌آوريم (و بر عليه انسان‌ها شهادت مى‌دهند) «٢». و در آيه ٢٠ سوره فصلت نيز مى‌خوانيم: «حَتّى‌ اذا ما جاءُوها شَهِدَ عَلَيْهِمْ سَمْعُهُمْ وَ ابْصارُهُمْ وَ جُلُودُهُمْ بِماكانُوا يَعْمَلُونَ»؛ «وقتى به آنان مى‌رسند گوش‌ها و چشم‌ها و پوست‌هاى تنشان به آنچه مى‌كردند گواهى مى‌دهند».