٥٣ رابطه تقوى با زبان!

قال على عليه السلام:
«وَ لْيَخْزُنِ الرَّجُلُ لِسانَهُ فَانَّ هذَا الِّلسانَ جَمُوحٌ بِصاحِبِه‌. وَ اللَّهِ ما ارى‌ عَبْداً يَتَّقى‌ تَقْوى‌ تَنْفَعُهُ حَتّى‌ يَخْزُنَ لِسانَهُ»؛
«انسان بايد زبانش را حفظ كند، زيرا اين زبان سركش صاحبش را به هلاكت مى‌اندازد. به خدا سوگند، باور نمى‌كنم بنده‌اى كه زبانش را حفظ نكند، تقوايى سودمند به دست آورد» «١».
شرح و تفسير
سخن در مورد زبان فراوان است، ولى آنچه موضوع بحث اين روايت است رابطه كنترل زبان و تقوى است. ارتباط اين دو به قدرى تنگانگ است كه بدون كنترل زبان تقوى امكان‌پذير نيست! ديانت اشخاص، ارزش وجودى آن‌ها، رشد فكرى و تعالى روحى انسان‌ها و خلاصه انسانيّت فرزندان آدم به وسيله زبان سنجيده مى‌شود.
آرى زبان معيار سنجش‌هاست، بدين جهت اوّلين گام تهذيب در اخلاق، حفظ و كنترل و پاك سازى زبان است.
زبان موجودى خطرناك و در عين حال بسيار مهمّ است و اصولًا خطر آن به خاطر اهميّت آن است. خطر زبان از آن جهت است كه هميشه در