در حالى كه نه دنيا نقد است و نه آخرت نسيه؛ بالاترين مقام‌ها و موقعيّت‌ها با يك چشم بر هم زدن از بين مى‌رود. اين چه نقد بى‌ارزش و ناپايدارى است!
در روايت است كه «وقتى اهل آخرت به دنيا نگاه مى‌كنند، تمام عمر دنيا در نظر آن‌ها به اندازه لحظه دوشيدن شير از يك شتر بيش‌تر طول نمى‌كشد». امّا آخرت جاويدان است و ما بايد اين حقيقت را قبول كنيم و بدان ايمان بياوريم و آثار ايمان به آن در اعمال و گفتار و اعتقادات ما ظاهر و آشكار گردد. همان‌گونه كه اگر چراغى در خانه‌اى روشن شود، نور از تمام منافذ آن خانه به بيرون پرتوافشانى مى‌كند.