110 سرمشق از سخنان حضرت على (ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٥
مشكلات و سختىها، كه جان انسان در خطر مىافتد، برتر است؟ آيا چنين انسانى مانند كسى است كه خون خود را در راه خدا اهداء مىكند؟
پاسخ: انتظار چند گونه است:
١- انتظار دروغين كه همراه با هيچگونه آمادگى نيست و فقط با حركت زبان است.
٢- انتظار راستين كه آميخته با آمادگىهايى مىباشد كه اين خود درجاتى دارد. همانند نيروهاى نظامى كه وقتى به آنها آمادهباش مىدهند گاه در آمادهباش ٥٠%، و گاه در آمادهباش ٧٠%، و گاه در آمادهباش كامل ١٠٠%، به سر مىبرند.
برخى از منتظرين آمادگى ناقصى دارند، برخى ديگر آمادگى نسبتاً كاملى دارند و گروهى نيز آمادگى ١٠٠% و كامل دارند. كدام يك از اين منتظرين مشمول أحبُّ الاعمال هستند؟
بدون شك كسانى كه آمادگى كامل دارند به اين مقام رفيع و بلند نائل مىشوند؛ نه هر كسى كه مدّعى انتظار باشد. مگر مىشود ما منتظر ميهمانى بس عزيز و عاليقدر باشيم و عمرى را در انتظار مَقدم او به سر بريم، ولى حتّى ابتدايىترين اسباب و وسايل پذيرايى را فراهم نكرده باشيم؟ اگر چنين شخصى مدّعى انتظار باشد، در حالى كه هيچ آمادگى ندارد، مردم در عقل او شك مىكنند!
از سوى ديگر انتظار أشكال گوناگون دارد؛ انتظار شخصى كه منتظر يك ميهمان است، با انتظار كسى كه منتظر صد ميهمان مىباشد متفاوت است، انتظار يك شخص عادى با انتظار امامى كه برترين انسان روى زمين است و براى برپايى حكومت جهانى و گسترش عدالت و قسط مىآيد بسيار متفاوت است. اگر أشكال مختلف انتظار فرج را بررسى كنيم اعتراف خواهيم كرد كه اين انتظار، بزرگترين، با شكوهترين و پرارزشترين انتظار در طول تاريخ بشريّت است!