دروغگويان درآييم. انسان مؤمن در مسايل اخلاقى بايد مستقل باشد، يعنى اگر تمام مردم روى زمين (فرضاً) آلوده شراب شدند او نبايد از تنهاييش در اين مسير به خود هراس راه دهد و از منطق رسواى «خواهى نشوى رسوا همرنگ جماعت شو!» پيروى كند. يا بگويد: «چه كسى راست مى‌گويد كه ما راست بگوييم؟» و مانند اين‌ها؛ زيرا بدون شك فرداى قيامت اين بهانه‌ها پذيرفته نيست. زمانى انسان صالح مى‌شود و در مسير سلوك الى اللَّه قرار مى‌گيرد، كه نگاه نكند ديگران چه مى‌گويند، بلكه بنگرد خداوند چه مى‌گويد.
پروردگارا ما را همواره در طريق حق بدار، و وحشت تنهايى در راه حق را از ما زايل كن.