٩٢ مؤمنان واقعى!

قال على عليه السلام:
«الْمُؤْمِنُ وَقُورٌ عِنْدَ الْهَزاهِزِ، ثَبُوتٌ عِنْدَ الْمَكارِه، صَبُورٌ عِنْدَ الْبَلاء، شَكُورٌ عِنْدَ الرَّخاء، قانِعٌ بِما رَزَقَهُ اللَّهُ، لا يَظْلِمُ الْاعْداءَ، وَ لا يَتَحامَلُ لِلْاصْدِقاءِ، النَّاسُ مِنْهُ فى رَاحَةٍ، وَ نَفْسُهُ مِنْهُ فى تَعَبٍ ...»؛
«مؤمن در مقابل حوادث سخت و تكان‌دهنده ثابت و استوار، و به هنگام ناخوش‌آيندها محكم و پا برجاست، در برابر بلاها صبور و پرتحمّل، در مقابل نعمت‌ها شاكر و سپاس‌گزار، و به آنچه خداوند روزى‌اش ساخته قانع است. مؤمن به دشمنانش نيز تعدّى نمى‌كند، و بار خود را بر دوش دوستانش نمى‌گذارد، مردم از او در آرامش‌اند، (هر چند) جان و تنش در زحمت باشد» «١».
شرح و تفسير
احاديث فراوانى در مورد ويژگى‌هاى افراد باايمان وارد شده، كه هر كدام از يك زاويه شخصيّت مؤمن را بيان مى‌كند. در روايت فوق نُه صفت از صفات مؤمنان واقعى بيان شده، كه قسمتى از آن اخلاق فردى مؤمن را بيان مى‌كند و بخشى ديگر مربوط به اخلاق جمعى و نوع برخورد او با اجتماع است. در آغاز اشاره‌اى به صفات فردى او دارد:
١ و ٢- «الْمُؤْمِنُ وَقُورٌ عِنْدَ الْهَزاهِزِ، ثَبُوتٌ عِنْدَ الْمَكارِه»: «هزاهز» از ماده