٨٣ قرآن بهار دل‌ها

قال على عليه السلام:
«وَ فيهِ رَبيعُ الْقَلْبِ، وَ يَنابيعُ الْعِلْمِ، وَ ما لِلْقَلْبِ جِلاءٌ غَيْرُهُ»؛
«بهار دل‌ها و چشمه‌هاى دانش در قرآن است و براى قلب و فكر جلايى جز قرآن نتوان يافت» «١».
شرح و تفسير
جملات سه‌گانه فوق بسيار بلند و پرمحتوى است، مخصوصاً اگر توجّه داشته باشيم كه كسى اين جملات زيبا را در توصيف قرآن مجيد گفته، كه در دامان قرآن پرورش يافته، و از ابتدا شروع وحى بر پيامبر صلى الله عليه و آله تا انقطاع آن در كنار خاتم الانبيا و در خدمت قرآن بوده، و يكى از نويسندگان وحى شمرده مى‌شود. خلاصه، گوينده اين سخن كسى است كه قرآن را بايد از او آموخت! زيرا شاگردان او، مانند ابن عباس، مفسّران بزرگ قرآن هستند، تا چه رسد به آن حضرتش.
با توجّه به اين مقدّمه كوتاه، نگاه كنجكاوانه‌اى به جملات سه‌گانه بالا مى‌كنيم:
١- «وَ فيهِ رَبيعُ الْقَلْبِ» «٢»
در فصل بهار تمام گياهان زنده، گل‌ها