٨٢ فلسفه مهمّ حجّ‌

قال على عليه السلام:
«وَ فَرَضَ عَلَيْكُمْ حَجَّ بَيْتِهِ الْحَرامِ، الَّذى جَعَلَهُ قِبْلَةً لِلْانامِ، يَرِدُونَهُ وُرُودَ الْانْعامِ، وَ يَأْلَهُونَ الَيْهِ وُلُوهَ الْحَمامِ ... وَ تَشبَّهُوا بِمَلائِكَتِهِ الْمُطيفينَ بِعَرْشِه‌»؛ «خداوند حجّ خانه‌اش را واجب كرده و آن (خانه ساده و پر رمز و راز) را مركز توجّه و اقبال مردم قرار داده است. مشتاقانِ (قرب پروردگار) بسانِ تشنه‌كامانى كه به آب‌گاه مى‌روند (در كنار اين چشمه فيض الهى آرام مى‌گيرند و) از آن بهره مى‌برند و مسلمانان همانند كبوتران (كه به آشيانه خويش بازمى‌گردند) به اين خانه پناه مى‌برند ... و شبيه فرشتگانى هستند كه در بر گرد عرش الهى در طوافند» «١».
شرح و تفسير
حجّ از مهمّ‌ترين عبادات و داراى ابعاد مختلفى است، كه هر كدام از ديگرى مهم‌تر مى‌باشد. يكى از ابعاد حجّ بُعد اخلاقى آن مى‌باشد كه مولا اميرالمؤمنين عليه السلام در عبارت فوق به آن پرداخته است:
تعابيرى زيباتر از تعبيرات فوق در مورد حجّ تصوّر نمى‌شود؛ كعبه چشمه جوشان فيض الهى، كعبه پناهگاه مطمئن مسلمانان در برابر حوادث و مشكلات سخت، و بالاخره كعبه بسان عرش الهى است، كه