٦٣ زهد و شناخت دنيا

قال على عليه السلام:
«الزَّاهِدُ فىِ الدُّنْيا كُلَّما ازْدادَتْ لَهُ تَجَلِّياً ازْدادَ عَنْهُ تَوَلِّياً»؛
«كسى كه در دنيا زهد را پيشه خود ساخته، هر قدر به ماهيّت دنيا آشناتر گردد از دنيا دورتر مى‌شود!» «١».
شرح و تفسير
منشأ غالب مشكلات اخلاقى كه دامنگير انسان مى‌شود، مشكل شناخت است، و هنگامى كه اين مشكل حل شود و معرفت انسان كامل گردد، مشكلات اخلاقى نيز حل مى‌شود.
چرا عدّه‌اى اين‌گونه دنياپرست شده‌اند؟ چون دنياى پر زرق و برق و فريبنده را به درستى نشناخته‌اند. البتّه روشن است كه ما «اخلاق» را مساوى با «علم و آگاهى» نمى‌دانيم، به گونه‌اى كه «غرايز» هيچ دخالتى در آن نداشته باشد، ولى به يقين يكى از سر چشمه‌هاى اخلاق علم و آگاهى است. بنابراين اگر دنياپرستان باور مى‌كردند كه دنيا، بى‌اعتبار، ناپايدار، سريع الزوال، آميخته با انواع و اقسام مشكلات است، هرگز دنياپرست نمى‌شدند.
شخصى به ديدار پادشاهى رفت و عرض كرد: دوست دارم يك روز بر