٤٠ تفسيرى ديگر از تقوى‌

حضرت على عليه السلام در نامه‌اى خطاب به معاويه فرمود:
«فَاتَّقِ اللَّهَ فى نَفْسِكَ، وَ نازِعِ الشَّيْطانَ قِيادَكَ، وَ اصْرِفْ الَى الْآخِرَةِ وَجْهَكَ، فَهِىَ طَريقُنا وَ طَريقُكَ، وَ احْذَرْ انْ يُصيبَكَ اللَّهُ مِنْهُ بِعاجِلٍ قارِعَةٍ تَمَسُّ الْاصْلَ، وَ تَقْطَعُ الدَّابِرَ»؛
«از خدا بترس! و با شيطان كه در رام كردنت مى‌كوشد، ستيزه كن! و روى خويش را به سوى آخرت، كه راه من و تو است، بگردان و بترس از آن كه خداوند تو را به زودى به يك بلاى كوبنده، كه ريشه‌ات را بزند و دنباله‌ات را قطع كند، دچار سازد!» «١»

شرح و تفسير
از تعبيرات فوق تفسير ديگرى براى تقوى استفاده مى‌شود و آن اين كه: «تقوى آن است كه انسان زمام اختيارش را به شيطان نسپرد، و بى‌تقوايى سپردن زمام اختيار به دست شيطان است». براى توضيح بيش‌تر بايد توجّه داشت كه مردم از اين ديدگاه بر سه دسته‌اند:
١- كسانى كه شيطان از انحراف و به دست گرفتن زمام اختيار آن‌ها نااميد است، البتّه اين دسته عدّه معدودى به نام «مخلصين» هستند كه در قرآن مجيد از قول شيطان در باره آن‌ها مى‌خوانيم: «لَاغْوِيَنَّهُمْ اجْمَعينَ