110 سرمشق از سخنان حضرت على (ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٤
دوست متّقى و پرهيزكار، چون به خاطر رضاى خدا با تو دوست هست، در سختى و مشكلات تو را رها نمىكند و به همين جهت تو را به گناه تشويق نمىنمايد و به همين علّت مانع از اطاعت و بندگى تو نمىگردد.
آرى مودّت پرهيزكاران را هميشه در خزانه قلبت حفظ كن. حضرت سپس به كميل دستور مىدهد كه از سه طايفه خوددارى نمايد:
دستور سوم: «اى كميل! زندگىات را از فاسقين و اهل گناه «جدا كن»، اهل گناه بالاخره تو و خانوادهات را آلوده مىكنند، پس براى حفظ خود و خانوادهات از آنها كناره بگير و با آنها قطع رابطه كن.
دستور چهارم: «اى كميل! مواظب مكر و حيله منافقين باش» اين كه در مورد فاسقين دستور به هجران وجدايى مىدهد، ولى نسبت به منافقين امر به مواظبت و مراقبت مىكند، بدين جهت است كه در هر جامعهاى منافق وجود دارد و نمىتوان آنها را جداسازى كرد و به راحتى قابل شناسايى نيستند، و اتّفاقاً مسلمين بيشترين ضربه را از همين طائفه خوردهاند و لهذا بايد مواظب شيطنت و مكر و فريب آنها بود، هر چند نتوان جامعه را از آنها پاك كرد.
دستور پنجم: «اى كميل! با خيانت كاران رفاقت نكن» انسانهاى خيانت پيشه صلاحيّت رفاقت، شراكت، دوستى، و مانند آن را ندارند.
اگر در اين كلام دقّت شود و در يك جامعه عملى گردد، قطعاً در آن جامعه تحوّلى روى خواهد داد؛ زيرا هر جامعهاى از خيانت، نفاق، گناه و كتمان حق رنج مىبرد و نيازمند تقوى و پاكى و بيان حقايق و انسانهاى پرهيزكار است. اگر جامعهاى را از صفات رذيله فوق پاك كنيم و به ويژگىهاى خوب زينت بخشيم بدون شك جامعهاى ايدهآل خواهد شد.