عياشى است . در مقدمه مقاله ، مطالبى در بيان ويژگى هاى اين فهرست ، مطرح شده است . در متن مقاله ، مطالب ذيل در مورد ابو نضر محمّد بن مسعود بن محمّد بن عياشى ، مورد بحث و بررسى قرار گرفته است : نام ، نَسَب ، القاب ، عصر حيات ، طبقه وى در ميان راويان و محدّثان ، توثيق و تخصّص هاى علمى . پس از آن ، طريق هاى شيخ صدوق ، مرحوم نجاشى ، شيخ مفيد و شيخ طوسى به اين مؤلّف ، بيان شده است . مرحوم عياشى ، در مدارس مختلف و نزد مشايخ متفاوت ، به تحصيل اشتغال داشته است . نويسنده مقاله ، اسامى مشايخ عياشى ـ كه شامل ٦٥ نفرند ـ و اسامى شاگردان وى را از كتاب هاى رجالى و حديثى جمع آورى كرده و بر اساس حروف الفبا تنظيم و ارائه نموده است و در اين زمينه ، نشانى مصدرهاى مورد مراجعه را مشخّص كرده است . در قسمت مصنّفات عياشى ، فهرست ١٩٥ اثر اين مؤلّف از كتاب هاى مختلف ، جمع آورى شده و بر اساس حروف الفبا ، تنظيم و ارائه شده اند . شايان ذكر است كه تنها خلاصه جلد اوّل از تفسير ايشان ـ كه متأسفانه با حذف اسناد روايات اين تفسير ، خلاصه نويسى شده است ـ در اختيار ماست ؛ امّا مؤلّفان اين مقاله ، با مراجعه به كتاب هاى ديگرى مانند : مجمع البيان طبرسى ، شواهد التنزيل حسكانى و كتاب هاى رجالى ، توانسته اند كه ٣٣٣ سند و طريق اين مؤلّف و ٢٢٨ نفر از راويان و اصحاب أئمه معصوم عليهم السلام را كه در صدر اسناد وى در كتاب تفسير ايشان قرار داشته است ، مشخّص كنند و بر اساس حروف الفبا تنظيم و ارائه نمايند .

مرتضوى ، سيّد ضيا .

٧٣٩ . «حضور بانوان در نقل حديث غدير» . علوم حديث ، ش ٧ (بهار ١٣٧٧) ، ص ١٦٢ ـ ١٧٩ . نويسنده مقاله ، ضمن معرّفى زنانى كه به عنوان راوى احاديث غدير خم در اسناد روايات اين واقعه تاريخى قرار دارند ، به نقش و جايگاه زن در اسناد احاديث اشاره مى نمايد . اين مقاله ، ضمن بيان زندگى نامه مختصرى از اين راويان ، سخنان و استدلال هاى بعضى از آنها را در مورد واقعه تاريخى غدير خم ، بيان كرده است .