محقّق تهرانى در الذريعة ، اين كتاب را با عنوان رجال على بن الحكم معرّفى نموده است . در كتاب لسان الميزان ، شرح حال بعضى از رجال شيعه از اين كتاب نقل شده است ، مانند : شرح حال حسان بن ابى عيسى صيقلى (ج ٢ ، ص ٢٢٩ ، ش ٢٣٩٩) با عنوان مصنّفى الشيعة و در شرح حال ابراهيم بن سنان و ابراهيم بن عبد العزيز (ج ١ ، ص ١٦٤ ، ش ١٧٥ و ص ١٧٦ ، ش ٢١٨) با عنوان رجال الشيعة .

ابن حجاج ، ابو عبد اللّه (ق ٣) .

٢٣ . من روى الحديث من آل أعين . رسالة أبى غالب الزرارى ، ص ١٢٧ . در رسالة أبى غالب الزّرارى كه مؤلّف ، آن را براى نوه اش در معرّفى خود و خاندان اعين نوشته ، آورده است كه ابو عبد اللّه بن حجّاج ، از راويان حديث است . وى كتابى را كه در بردارنده مشخّصات شصت نفر از راويان حديث از آل اعين است ، تأليف كرده است . محقّق تهرانى در الذريعة (ج ١٠ ، ص ١٠٨ ، ش ٢٢٦) ، اين كتاب را با عنوان رجال أبى عبد اللّه الحجّاج ، معرّفى نموده است .

ابن فضّال ، على بن حسن بن على (٢٠٦ ـ ق ٣) .

٢٤ . كتاب الرجال . الفهرست ، ص ٢٧٢ (ش ٣٩٢) . مرحوم نجاشى در رجال النجاشى (ص ٢٥٧ ، ش ٦٧٦) ، از اين كتاب نام برده است . محقّق تهرانى در الذريعة (ج ١٠ ، ص ٩٠ ، ش ١٦٦) ، نام اين كتاب را با عنوان رجال ابن فضّال الصغير ، فهرست نموده است .

بلخى ، نصر بن صباح (ق ٣) .

٢٥ . معرفة الناقلين . رجال النجاشى ، ص ٤٢٨ (ش ١١٤٩) . در رجال الكَشّى ، از اين كتاب ، نقل هاى بسيارى آمده است .