١٨ ـ توصيف شخص خُبره در احوال رجال حديث ، شهادت به وثاقت اين خُبره بر راوى است ؛ ١٩ ـ مراد از تعبير «ثقه» و دلالت سكوت نجاشى و شيخ طوسى از ذكر مذهب امامى؛ ٢٠ ـ حجّيت خبر موثّق و عدم اجتماع فساد عقيده با عدالت ؛ ٢١ ـ جرح و تعديل ؛ ٢٢ ـ توثيقات شيخ مفيد ؛ ٢٣ ـ سقط و ارسال ؛ ٢٤ ـ امارات وثاقت ؛ ٢٥ ـ غُلات و واقفه ؛ ٢٦ ـ عدالت و حسن ؛ ٢٧ ـ خروج با شمشير اولاد ائمه عليهم السلام على الاطلاق ، دالّ بر فسق نيست ؛ ٢٨ ـ توصيف معصومان عليهم السلام دالّ بر عدالت نيست ؛ ٢٩ ـ بررسى اخبارى كه دلالت بر عدالت راوى مى نمايند ؛ ٣٠ ـ ذكر بعضى فوايد رجالى مختصر و متفرّق . متن كتاب ، شامل چهار فصل است كه عبارت اند از : فصل اوّل : اسامى رجال ، فصل دوم : كنيه ها ، فصل سوم : لقب ها ، فصل چهارم : اسامى زنان راوى . در تمام فصل هاى كتاب ، شرح حال راويان از كتاب هاى مختلف رجالى با ذكر نام مصدر مورد مراجعه ، مشخّص شده است . شايان ذكر است كه مؤلّف از راويان مهمل و مجهول با عنوان مجهول ياد كرده است. خاتمه كتاب ، شامل ده فايده رجالى زير است : ١ ـ بررسى روش كلينى در الكافى ، و «عدّة» در الكافى ؛ ٢ ـ بررسى روش شيخ طوسى و طريق ايشان ، مشايخ و شاگردان ايشان ، و مراد از «عدّة» در كتاب هاى ايشان ؛ ٣ و ٤ ـ بررسى روش شيخ صدوق و بيان طريق و مشايخ ايشان ؛ ٥ ـ رجال شيخ مفيد ؛ ٦ ـ مشايخ نجاشى ؛ ٧ ـ مراد از «محمّد بن اسماعيل عن فضل بن شاذان» ؛ ٨ ـ مراد از «على بن محمّد» در اسناد الكافى ؛