٧٣٥ . «معايير الجرح والتعديل» . الفكر الإسلامى ، ش ٦ (ربيع الثانى ـ جمادى الثانية ١٤١٥ ق) ، ص ١١٥ ـ ١٢٦ . يكى از شاخه هاى مهم علم رجال ، شرح احوال راويان حديث است و يكى از مباحث مطرح شده در شرح احوال راويان ، جرح و تعديل وارد شده در مورد آنهاست و علم به جرح و تعديل راويان ، نقش بسيار مهمّى در توثيق و تضعيف آنها دارد . نويسنده مقاله ، با بيان معيارهايى كه در مورد جرح و تعديل وارد شده است ، ديدگاه هاى علما در زمينه اقسام جرح و تعديل را بيان مى نمايد . در ابتدا ، جرح و تعديل را به دو قسمت كلّى مجرّد از ذكر سبب ، و جرح و تعديل با ذكر سبب تقسيم مى نمايد . سپس اقوال ذكر شده در تعارض جرح و تعديل را مورد بررسى قرار مى دهد . مباحث مطرح شده در اين مقاله عبارت اند از : ذكر سبب در جرح و تعديل ؛ تعارض جرح و تعديل ، شامل : ١ . جمع بين نصّين يا بين ظاهر و نص ؛ ٢ . قول به تقديم جارح ، مطلقا ؛ ٣ . قول به تقديم جارح ، با ذكر سبب ؛ ٤ . استفاده از مرجّحات .

غفّارى ، على اكبر .

٧٣٦ . «علم رجال» . كيهان انديشه ، ش ١٤ (مهر و آبان ١٣٦٦) ، ص ٣٥ ـ ٥٤ . از ديرباز ، علم و معرفت به اخبار صحيح براى عمل به آن ، و شناخت اخبار ساختگى براى عدم قبول و اجتناب از آن ، موضوع و محور بحث علماى اسلام بوده است . به اين دانش كه بحث از راويان اسناد روايات را در بردارد ، «علم رجال» مى گويند . نويسنده مقاله ، ضمن بيان جايگاه علم رجال در علوم اسلامى ، چند مورد از