واقفه در كتاب هاى رجالى شيعه . فصل دهم كتاب ، در پنج قسمت تنظيم شده است كه عبارت اند از : اسامى واقفيانى كه وقف آنها ثابت شده است و سپس رجوع كرده اند ؛ اسامى واقفيانى كه وقف آنها ثابت شده ، امّا رجوع از وقف آنها ثابت نشده است ؛ اسامى راويانى كه در واقفى بودن آنها اشتباه شده است ؛ اسامى جمعى از واقفيان كه وقف آنها اثبات نشده است ؛ اسامى راويانى كه متّهم بر وقف شده اند . در مورد اسامى هر يك از واقفه ، شرح حال ، اقوال ائمه عليهم السلام و علماى علم رجال ، به انضمام بررسى و تحقيق مؤلّف ، آورده شده است . در آخر كتاب ، فهرست هاى مفصّلى از كتاب ، ارائه شده است .

نجّار ، محمّد على .

٦٧٦ . تصحيح تراثنا الرجالى مع التعريف بالمجهولين من رواته . مؤسسة دار الهجرة ، ١٤١٠ ق ، ج ١ ، ٦٢٨ ص ، اوّل . در طول تاريخ تدوينِ كتاب هاى حديثى و رجالى در دوران هاى مختلف ، شكل هاى متفاوتى از اشتباه ، مانند : انقطاع در سند ، سِقط ، زياده ، تحريف ، تداخل اسامى ، جهل نسبت به پدر راوى ، و جهل به شهرت و ... در اسناد احاديث ، وارد شده است . مؤلّف كتاب ، ضمن بيان اين اشتباه ها ، تا حدودى قائل به تفكيك در نوع آنها در دوران هاى مختلف تأليف اين كتاب ها شده است ، به طورى كه نوع اشتباه در اسناد را در دو دوره كلّى با عنوان «الشوائب الجديدة» و «الشوائب القديمة» ، تقسيم نموده و بيان داشته است كه اشتباه هاى جديد ، از قرن دهم هجرى به بعد در اسناد روايات وارد شده اند ، به اين ترتيب كه به مرور زمان ، در تأليف كتاب هاى جديد ، اشتباه هايى در بيان اسناد موجود در كتاب هاى حديثى و رجالى به صورت تصحيف ، تحريف ، تداخل ، سقط ، انقطاع و ... ايجاد شده است . در متن كتاب ، از جلد اوّل ، نود مورد از اشكالاتى كه شامل تصحيف و اشتباه يك راوى به راوى ديگر است ، مشخّص شده اند ، به همراه بيان خودِ اشتباه و نشانى كامل مصدرى كه اشتباه در آن واقع شده است . سپس نشانى كامل مصدرى كه شكل صحيح از سند را در بر دارد و نيز ديدگاه مؤلّف ، بيان شده است .